آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٢٧١ - ح - مقدم داشتن مدح و ثناى الهى بر هر چيز

«معاوية بن عمار» از حضرت صادق- ٧- روايت كرده است كه فرمود:

٤٢٤- «انّما هى المدحة ثمّ الثّناء ثمّ الاقرار بالذّنب ثمّ المسألة، انّه و اللَّه ما خرج عبد من الذّنب الّا بالاقرار»

. يعنى: «اوّل مدح و ثنا، سپس اعتراف به گناه، آنگاه طرح سؤال و درخواست، كه به خدا قسم! بنده‌اى از گناه، نجات نيافت مگر به واسطه اقرار».

«عيسى بن ابى القاسم» گويد: امام صادق- ٧- فرمود:

٤٢٥- «اذا طلب احدكم الحاجة فليثن على ربّه و ليمدحه، فانّ الرّجل منكم اذا طلب الحاجة من سلطان هيّأ له من الكلام احسن ما يقدر عليه، فاذا طلبتم الحاجة فمجّدوا اللَّه العزيز الجبّار و امدحوه و اثنوا عليه تقول:»

يعنى: «هر گاه يكى از شما خواست حاجتى طلب كند، اوّل پروردگارش را مدح و ثنا نمايد، چون اگر فردى از سلطانى چيزى بخواهد، تا آنجا كه مى‌تواند، كلام نيك به كار مى‌برد، پس هنگام طلب حاجت، اوّل خداوند عزيز و جبار را به بزرگى ياد كنيد و اين گونه مدح و ثنا نماييد:».

«يا اجود من اعطى، و يا خير من سئل، و يا ارحم من استرحم، يا واحد، يا احد، يا صمد، يا من‌ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ، يا من لم يتّخذ صاحبة و لا ولدا، يا من يفعل ما يشاء و يحكم ما يريد و يقضى ما احبّ، يا من‌ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ‌، يا من هو بالمنظر الاعلى، يا من‌ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‌ءٌ، يا سميع، يا بصير، ...»

. يعنى: «اى كسى كه در ميان بخشندگان، بخشنده‌ترى! اى كسى كه از هر سؤال‌شونده‌اى بهترى! اى رحيم‌تر از هر رحم‌كننده‌اى! اى تنها! اى بى‌همتا! اى كسى كه همه به تو نيازمندند! اى كسى كه نمى‌زايى و زائيده نشده‌اى! اى كسى كه هيچ كس با تو برابرى نمى‌كند! اى كسى كه همسر و فرزندى براى خود اختيار نكرده‌اى! اى كسى كه هر چه بخواهى انجام مى‌دهى! اى كسى كه هر چه اراده كنى بر طبق آن حكم مى‌كنى! اى كسى كه هر چه دوست داشته باشى آن را مقدّر مى‌نمايى! اى كسى كه بين انسان و قلبش حايل مى‌شوى! اى كسى كه در چشم‌