آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٥٢٦ - برترين قسم از اقسام ذكر

چيزهايى كه موجب خشم و سخطش مى‌شود، گردد، اگر كسى به اين اوصاف متصف گرديد، سكوتش، حمد است.

اين مانند سخن رسول خدا- ٦- است كه فرمود:

«اگر چه نمازش كم باشد»[١].

قريب به اين مضمون، حديث شريف آن حضرت است كه فرمود: «به نسبت نمكى كه غذا احتياج دارد، عمل هم به دعا نيازمند است»[٢].

پس به دعاى كم، همراه با كارهاى نيك، اكتفا گرديده است. و نيز خبر داده كه دعا و ذكر زياد بدون ترك منهيّات فايده‌اى ندارد همچنان كه در حديث شريف آمده است:

- «مثل الّذى يدعو بغير عمل كمثل الّذى يرمى بغير وتر»

[٣].

- يعنى: «كسى كه بدون عمل (خير) دعا مى‌كند مانند كسى است كه بدون زه كمان، مى‌خواهد تيراندازى نمايد».

و نيز مانند سخن آن حضرت است كه فرمود:

٨٠٢- «الدّعاء مع اكل الحرام كالبناء على الماء».

يعنى: «دعا همراه با حرامخوارى مانند ساختمان سازى بر آب است».

در وحى قديم آمده است:

٨٠٣- «و العمل مع اكل الحرام كناقل الماء في المنخل»

. يعنى: «عمل، همراه با حرامخوارى مانند آب در غربال كردن است».

[١] - در حديث شماره ٨٠٠ گذشت.

[٢] - در حديث شماره ٣٩٧ گذشت.

[٣] - در حديث شماره ٣٥٥ گذشت.