آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ١٥٢ - حق همسر
حقّ همسر
رسول خدا- ٦- فرمود:
٢٢٢- «ما زال جبرئيل يوصى بالمرأة حتّى ظننت انّه لا ينبغى طلاقها الّا من فاحشة مبيّنة»
. يعنى: «جبرئيل دائما مرا در مورد زنان سفارش مىكرد تا جايى كه گمان كردم طلاق آنان جايز نيست مگر آنكه فحشاى آشكارى را مرتكب گردند».
و فرمود:
٢٢٣- «اتّقوا اللَّه في الضّعيفين النّساء و اليتيم»
. يعنى: «تقواى الهى را در مورد دو طايفه ضعيف، مراعات كنيد: زنان و يتيم».
و همچنين فرمود:
٢٢٤- «حقّ المرأة على زوجها ان يسدّ جوعتها، و ان يستر عورتها، و لا يقبّح لها وجها، فاذا فعل ذلك فقد ادّى و اللَّه حقّها»
. يعنى: «حق زن بر شوهرش اين است كه. گرسنگىاش را برطرف كند، بر او لباس بپوشاند، و از كارش عيب نگيرد، وقتى اين كارها را انجام داد، به خدا قسم! حقش را ادا نموده است».
تا اينجا آداب كسب و كار و خرج كردن معلوم شد كه عبارت بود از اقتصاد و ميانهروى. اين يك قانون كلّى است كه شرع مقدّس اسلام بدان فرمان داده است.