آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٣٠٥ - لزوم محبت بين برادران ايمانى

لزوم محبّت بين برادران ايمانى‌

سزاوار است كه به همراه دعا براى برادر مؤمن، او را از درون قلبت دوست هم داشته باشى و دعايت از روى اخلاص بوده، آرزويت اين باشد كه خداوند متعال آن را در حقش مستجاب كند، در اين صورت است كه هم دعاى تو در حق او مستجاب مى‌شود و هم آن پاداشهاى چندين برابر به تو داده خواهد شد، چون دوست داشتن تو خود حسنه‌اى است و خير خواهى در حق او حسنه‌اى ديگر، بنا بر اين، دعاى تو مشتمل بر سه حسنه خواهد بود: محبت، خيرخواهى و دعا.

اگر از خداى كريم براى او چيزى طلب مى‌كنى، از درون قلبت طلب كن و با دعايت در درگاه خدايى كه كريم‌ترين كريمان و بخشنده‌ترين. بخشندگان است براى او شفاعت بنما، چون او بدون شك در منفعت رساندن به بنده‌اش از تو كريم‌تر و قادرتر و سزاوارتر است.

در تفسير آيه شريفه:

- «وَ يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ يَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ‌»[١].

يعنى: «خداوند دعاى اهل ايمان و عمل صالح را اجابت مى‌كند و از فضل خويش، آنان را افزون مى‌دهد».

[١] - سوره شورى، آيه ٢٦.