آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٤٥٧ - فصل دعاهاى مختص به اوقات مخصوص

يعنى: «وقتى وارد مى‌شوى با پاى راستت داخل شو و بگو: بسم اللَّه و باللَّه، و وقتى هم كه خارج مى‌گردى، نام خدا را ذكر كن و با پاى چپت خارج شو كه ناگوارى نخواهى ديد».

٩- صدوق (ره) با سندش تا عبد اللَّه انصارى از خليل بكرى نقل كرده است كه گفت: شنيدم يكى از ياران ما مى‌گفت: على بن ابى طالب- ٧- در هر روز از دهه ذيحجه اين كلمات را مى‌گويد:

٦٩٩- «لا اله الّا اللَّه عدد الليالى و الدّهور، لا اله الّا اللَّه عدد امواج البحور، لا اله الّا اللَّه و رحمته خير ممّا يجمعون، لا اله الّا اللَّه عدد الشّوك و الشّجر، لا اله الّا اللَّه عدد الشّعر و الوبر، لا اله الّا اللَّه عدد القطر و المطر، لا اله الّا اللَّه عدد الحجر و المدر، لا اله الّا اللَّه عدد لمح العيون، لا اله الّا اللَّه في الليل اذا عسعس و في الصّبح اذا تنفّس، لا اله الّا اللَّه عدد الرّياح في البرارى و الصّخور، لا اله الّا اللَّه من اليوم الى يوم ينفخ في الصّور»

. يعنى: «لا اله الّا اللَّه، به تعداد شبها و روزها.

لا اله الّا اللَّه، به تعداد موجهاى درياها.

لا اله الّا اللَّه، در حالى كه رحمتش از آنچه كه ديگران جمع مى‌كنند بهتر است.

لا اله الّا اللَّه، به تعداد خارها و درختها.

لا اله الّا اللَّه، به تعداد موها و كركها.

لا اله الّا اللَّه، به تعداد قطره‌ها و بارانها.

لا اله الّا اللَّه، به تعداد سنگها و كلوخها.

لا اله الّا اللَّه، به تعداد چشم برهم زدنها.

لا اله الّا اللَّه، در شب آن هنگام كه مى‌گذرد و در صبح آن هنگام كه مى‌درخشد و نور مى‌دهد.

لا اله الّا اللَّه به تعداد بادها در صحراها و صخره‌ها.