آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٢١٦ - ح - كسى كه در دستش انگشترى از فيروزه يا عقيق باشد

امام باقر- ٧- هم فرمود:

٣١٧- «الحاجّ و المعتمر و الصّائم وفد اللَّه ان سألوه اعطاهم، و إن دعوه اجابهم، و ان شفعوا شفّعهم اللَّه، و ان سكتوا ابتدأهم، و يعوّضون بالدّرهم الف الف درهم»

. يعنى: «حاجى و معتمر (كسى كه عمره به جاى مى‌آورد) و روزه‌دار، هر سه نمايندگان الهى‌اند، اگر درخواست كنند به آنان مى‌دهد، اگر دعا كنند، اجابت مى‌نمايد، اگر شفاعت كسى را بكنند، ذات اقدس الهى شفاعتشان را مى‌پذيرد، اگر ساكت شوند او سخن گفتن را آغاز مى‌كند و به جاى يك درهم (كه در راه خدا داده شده) يك ميليون درهم عوض مى‌گيرند».

ز- كسى كه براى چهل برادر دينى خود دعا كند و نام آنان را بر زبان جارى نمايد.

ح- كسى كه در دستش انگشترى از فيروزه يا عقيق باشد:

از امام صادق- ٧- نقل است كه فرمود:

٣١٨- «قال رسول اللَّه- ٦-: قال اللَّه تعالى: انّى لأستحي من عبد يرفع يده و فيها خاتم فيروز فاردّها خائبة»

. يعنى: «رسول خدا- ٦- فرمود كه ذات اقدس الهى مى‌فرمايد: بنده‌اى كه دستش را به سوى من بالا بياورد و در آن دست، انگشتر فيروزه باشد، من شرم مى‌كنم كه او را نااميد برگردانم».

حضرت صادق- ٧- فرمود:

٣١٩- «ما رفعت كفّ الى اللَّه عزّ و جلّ احبّ اليه من كفّ فيها خاتم عقيق»

. يعنى: «دستى محبوبتر از دستى كه در آن انگشتر عقيق باشد به سوى خداوند عزيز و جليل بالا نرفته است».

در باب آداب دعا نيز ان شاء اللَّه تعالى مطالبى در اين زمينه خواهد آمد[١].

[١] - باب چهارم: در آداب دعا.