آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٣٠٨ - لزوم محبت بين برادران ايمانى

ملعون است كسى كه برادر مؤمنش را فريب دهد، ملعون است ملعون است كسى كه خيرخواه برادر مؤمنش نباشد، ملعون است ملعون است كسى كه خودش را بر برادر مؤمنش مقدم بدارد، ملعون است ملعون است كسى كه خود را از برادر مؤمنش پنهان كند، ملعون است ملعون است كسى كه برادرش را غيبت نمايد».

و از آن حضرت است كه فرمود:

٤٩٦- «اوثق عرى الايمان الحبّ في اللَّه و البغض في اللَّه»

. يعنى: «محكمترين ريسمان ايمان، دوستى و دشمنى در راه خداست».

امام صادق- ٧- فرمود:

٤٩٧- «لكلّ شي‌ء، شي‌ء يستريح اليه، و انّ المؤمن يستريح الى اخيه المؤمن كما يستريح الطّير الى شكله، او ما رأيت ذلك؟»

. يعنى: «هر چيزى در كنار چيز ديگرى استراحت مى‌كند، مؤمن هم در كنار برادر مؤمنش به استراحت مى‌پردازد، همچنان كه پرنده در كنار همجنس خود استراحت مى‌نمايد، آيا اين را نديدى؟».

٤٩٨- «المؤمن اخ المؤمن، و هو عينه و مرآته و دليله، لا يخونه و لا يخدعه و لا يظلمه و لا يكذّبه و لا يغتابه»

. يعنى: «مؤمن برادر مؤمن است، چشم اوست، آينه اوست، راهنماى اوست، به او خيانت نمى‌كند، نيرنگ نمى‌نمايد، ستم روا نمى‌دارد، نسبت دروغ به وى نمى‌دهد و غيبتش نمى‌كند».

٤٩٩- «ايّما مؤمنين او ثلاثة اجتمعوا عند اخ لهم يأمنون بوائقه و لا يخافون غوائله و يرجون ما عنده، ان دعوا اللَّه اجابهم، و انّ سألوه اعطاهم، و ان استزادوا زادهم، و ان سكتوا ابتدأهم»

. يعنى: «هر گاه دو يا سه مؤمن بر گرد برادر مؤمنى جمع شوند كه از بلاى او در امان بوده، ترس از ايجاد شرارتش نداشته و به او اميدوار باشند، اگر اين چنين دوستانى خدا را بخوانند، اجابتشان مى‌كند، اگر از او چيزى بطلبند عطايشان‌