آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٤٨٥ - تشويق به خواندن قرآن

تلاوت قرآن‌

تشويق به خواندن قرآن‌

قرآن، خود يكى از اقسام «ذكر» است و مى‌تواند در هر فايده‌اى كه ذكر و دعا دارند قائم مقام آن دو گردد: تحريك، تشويق، جلب منافع و دفع ضررها كه در آينده نزديك اين را خواهى ديد، به علاوه شرف مزيدى كه بر آن دو دارد به دليل:

١- قرآن، سخن خداست.

٢- اسم اعظم در قرآن است.

٣- قرآن، چشمه جوشان علم است.

«حفص بن غياث» از «زهرى» نقل كرده است كه گفت: شنيدم حضرت امام زين العابدين- ٧- مى‌فرمود:

٧٣٧- «ايات القرآن خزائن العلم فكلّما فتحت خزانة فينبغى لك ان تنظر ما فيها»

. يعنى: «آيات قرآن، گنجينه‌هاى علم هستند كه هر گاه گنجينه‌اى از آن باز شد، بر تو است كه بنگرى در آن، چه چيزى قرار دارد».

٤- تلاوت قرآن و ازديادش، انتشار دادن معجزه پيامبر- ٦- و موجب نگاه داشتن آن بر تواتر است.

٥- در تلاوت قرآن، هر حرفش بنا بر ادله‌اى كه خواهد آمد، ثوابهايى دارد و حال آنكه چنين ثوابى در مورد غير قرآن نيامده است، پس بر ماست كه مقدارى از اخبار مربوطه را بياوريم: