آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ١٩٥ - هفتم

مى‌ساخت و ... (اما بگو ببينم) تو كه هستى؟ مى‌گويد: من آن فقيرى هستم كه قبلا با تو بودم، آنگاه غنى مى‌گويد: نعمتهاى بهشت، تو را تغيير داده است».

ششم‌

- فقير در روز قيامت مورد تكريم و احترام و عطوفت الهى قرار مى‌گيرد كه حضرت صادق- ٧- مى‌فرمايد:

٢٨٩- «انّ اللَّه عزّ و جلّ ليعتذر الى عبده المؤمن المحوج كان في الدّنيا كما يعتذر الاخ الى اخيه فيقول: فو عزّتي و جلالى ما افقرتك لهوان كان بك علىّ فارفع هذا الغطاء فانظر الى ما عوّضتك من الدّنيا، فيكشف فينظر ما عوّضه عزّ و جلّ من الدّنيا فيقول: ما ضرّنى- يا ربّ- ما زويت عنّى مع ما عوّضتنى».

يعنى: «آنچنان كه برادرى از برادر ديگرش عذر خواهى مى‌كند، خداوند عزيز و جليل (روز قيامت) از بنده مؤمنى كه در دنيا محتاج بوده عذر خواهى كرده مى‌فرمايد: به عزّت و جلالم سوگند! كه من تو را به خاطر ذلّت و پستى، فقيرت نساختم، پرده را بردار و ببين كه چه عوضى برايت فراهم كرده‌ام؟

اين بنده نظر مى‌كند به آنچه خداوند متعال عوض قرار داده، مى‌گويد:

پروردگارا! من در اين معامله ضرر نكرده‌ام».

هفتم‌

- فقر، زينت اولياى الهى و شعار صالحين است ذات اقدس الهى بر حضرت موسى- ٧- اين چنين وحى فرستاده است كه:

٢٩٠- «اذا رأيت الفقر مقبلا فقل: مرحبا بشعار الصّالحين، و اذا رأيت الغنى مقبلا فقل: ذنب عجّلت عقوبته»

. يعنى: «وقتى ديدى فقر به سويت مى‌آيد، بگو مرحبا! به شعار صالحين.

و وقتى غنا را ديدى كه روى آورده، بگو: گناهى است كه عقوبتش تعجيل گرديده (يعنى گناهى مرتكب شدم كه خداوند متعال مى‌خواهد در دنيا عقوبت آن را بدهد و به بعد از مرگ نگذارد)».