آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٧٩ - فايده

بار الها! با ما آنچنان كه سزاوار خدايى تو است رفتار كن نه آنچنان كه ما بندگان رو سياه سزاوار آنيم، اى ارحم الراحمين- درودت بر محمد و خاندان پاكش باد! و بدان كه از حضرت صادق- ٧- روايت شده كه فرمود:

٧٨- «لا تعطوا العين حظّها فانّها اقلّ شي‌ء شكرا».

يعنى: «نگذار چشم بهره كاملى (از خواب) ببرد، چون كمترين شكرگزارى را او دارد».

و نيز از وجود مقدس رسول خدا- ٦- روايت شده كه فرمود:

٧٩- «اذا قام العبد من لذيذ مضجعه و النّعاس في عينيه ليرضى ربّه عزّ و جلّ لصلاة ليله باهى اللَّه به ملائكته فقال: اما ترون عبدى هذا؟ قد قام من مضجعه الى صلاة لم افرضها عليه اشهدوا انّى قد غفرت له».

يعنى: «وقتى بنده حق از خوابگاهش بر مى‌خيزد تا خداوند متعال را با نماز شبش خشنود سازد در حالى كه چرت، چشمانش را فرا گرفته، در اين حال، ذات اقدس الهى به ملائكه‌اش مباهات كرده مى‌فرمايد: آيا اين بنده مرا مى‌بينيد كه از خوابگاهش برخاسته تا نمازى را بگزارد كه آن را بر او واجب نكرده‌ام! پس شاهد باشيد كه او را بخشيدم».

فايده‌

هر روز، دوازده قسمت مى‌شود و هر قسمت آن منسوب به يكى از ائمه دوازده‌گانه- عليهم السّلام- است كه مناسب است در آن ساعت، توسل به آن امام.

و دعايى نيز مخصوص آن ساعات در كتاب شريف «مصباح» نقل گرديده است‌[١].

[١] - ر. ك: حاشيه كتاب مفاتيح الجنان.