آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٢٦٣ - د - مخفى دعا كردن

- ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً[١].

يعنى: «پروردگارتان را با حالت تضرع و خفا بخوانيد».

و ثالثا رواياتى در اين باب آمده است از جمله: «اسماعيل بن همام» از امام رضا- ٧- روايت كرده است كه فرمود:

٤١٠- «دعوة العبد سرّا دعوة واحدة تعدل سبعين دعوة علانية»

. يعنى: «يك دعاى مخفى بنده، برابر است با هفتاد دعاى علنى».

در روايت ديگر آمده است كه:

٤١١- «دعوة تخفيها افضل من سبعين دعوة تظهرها»

. يعنى: «دعايى كه آن را مخفى بدارى از هفتاد دعايى كه آشكارش نمايى، برتر است».

از رسول خدا- ٦- روايت شده است كه فرمود:

٤١٢- «انّ ربّك يباهى الملائكة بثلاثة نفر: رجل يصبح في ارض قفر فيأذّن و يقيم ثمّ يصلّى، فيقول ربّك للملائكة: انظروا الى عبدى يصلّى و لا يراه احد غيرى، فينزل سبعون الف ملك يصلّون وراءه و يستغفرون له الى الغد من ذلك اليوم. و رجل قام من الليل يصلّى وحده فسجد و نام و هو ساجد فيقول: انظروا الى عبدى روحه عندى و جسده ساجد لى. و رجل في زحف فيفرّ اصحابه و يثبت و هو يقاتل حتّى قتل»

. يعنى: «پروردگار منان به واسطه وجود سه نفر، بر ملائكه مباهات مى‌كند:

اوّل- كسى كه در بيابان بى‌آب و علف و خالى از سكنه واقع شده، اذان و اقامه مى‌گويد و نماز مى‌خواند، در اينجا پروردگار به ملائكه مى‌گويد: به بنده‌ام نظر كنيد، نماز مى‌خواند در حالى كه احدى جز من او را نمى‌بيند، در اين حال هفتاد

[١] - سوره اعراف، آيه ٥٥.