آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٩١ - ج - سماعه روايت كرده است كه امام كاظم

ب- از امام صادق- ٧- روايت شده است كه فرمود:

٩٦- «من قال: يا اللَّه، يا اللَّه، عشر مرّات قيل له: لبّيك عبدى سل حاجتك تعط»

. يعنى: «كسى كه ده بار بگويد يا اللَّه! يا اللَّه! به او ندا مى‌رسد:

لبيك اى بنده من حاجتت را بخواه تا به تو داده شود».

و نيز روايت شده است كه:

٩٧- «من قال: يا ربّاه، يا ربّاه، عشرا».

يعنى: «كسى كه ده بار بگويد يا ربّاه (به او نيز چنين ندايى مى‌رسد)».

و نظير اين دو است: يا ربّ، يا ربّ، و يا سيّداه، و نيز روايت شده است كه:

٩٨- «من قال في سجوده: يا اللَّه، يا ربّاه، يا سيّداه،- ثلاثا-».

يعنى: «كسى كه در سجودش سه بار بگويد يا اللَّه! يا رباه! يا سيداه! همين گونه جواب مى‌شنود».

ج- سماعه روايت كرده است كه امام كاظم- ٧- به من فرمود:

٩٩- «اذا كانت لك يا سماعة حاجة فقل: اللّهمّ انّى اسألك بحقّ محمّد و علىّ فانّ لهما عندك شأنا من الشّان و قدرا من القدر، فبحقّ ذلك الشّأن و بحقّ ذلك القدر ان تفعل بى كذا و كذا، فانّه اذا كان يوم القيامة لم يبق ملك مقرّب و لا نبىّ مرسل و لا عبد مؤمن امتحن اللَّه قلبه للايمان الّا و هو محتاج اليهما في ذلك اليوم».

يعنى: «اى سماعه! هر وقت حاجتى دارى بگو: خدايا! تو را قسم مى‌دهم به حق محمد و على- عليهما السّلام- اين دو نزد تو قدر و مقامى دارند، به قدر و مقام اين دو قسمت مى‌دهم حاجات مرا بر آورى كه عبارتند از چنين و چنان، چون در روز قيامت هيچ فرشته مقرب و هيچ پيامبر مرسل و هيچ بنده مؤمنى كه خداوند سبحان قلبش را بر ايمانش امتحان كرده باشد نيست مگر اينكه به اين دو بزرگوار (يعنى محمد و على- عليهما السّلام-) نيازمند است».