آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٢١٨ - آداب و اوصاف انگشتر

يعنى: «كسى كه در دستش انگشترى- كه نگينش از عقيق است- باشد و آن را در دست راستش قرار داده باشد، اگر هنگام صبح قبل از آنكه كسى او را ببيند نگينش را به طرف كف دست برگرداند و سوره انا انزلنا را بخواند و سپس بگويد:»

«امنت باللَّه وحده لا شريك له، و كفرت بالجبت و الطّاغوت امنت بسرّ آل محمّد- ٦- و علانيتهم و ولايتهم وقاه اللَّه تعالى في ذلك اليوم من شرّ ما ينزل من السّماء و ما يعرج فيها و ما يلج في الارض و ما يخرج منها و كان في حرز اللَّه و حرز رسوله حتّى يمسى»

. يعنى: «ايمان آوردم به خدايى كه يكى است و شريكى ندارد و كفر ورزيدم به ساير معبودها و ايمان آوردم به آنچه از آل محمد- ٦ و سلّم- مخفى است و آنچه آشكار است و ايمان آوردم به ولايت ايشان. خداوند متعال در آن روز اين فرد را از بلاهاى آسمانى و زمينى نگاهدارى مى‌فرمايد و تا شب در پناه خدا و رسولش خواهد بود».

امير المؤمنين- عليه أفضل صلوات المصلّين- فرمود:

٣٢٤- «تختّموا بالعقيق يبارك اللَّه عليكم، و تكونوا في امن من البلاء»

. يعنى: «انگشتر عقيق به دست كنيد تا خداوند متعال به شما بركت بدهد و از بلا در امان باشيد».

فردى نزد رسول خدا- ٦- آمد و از راهزنان شكايت كرد، حضرت فرمود:

٣٢٥- «هلا تختّمت بالعقيق؟ فانّه يحرس من كلّ سوء، و من تختّم بالعقيق لم يزل ينظر في الحسنى ما دام في يده، و لم يزل عليه من اللَّه واقية، و من صاغ خاتما من عقيق و نقش فيه: «محمّد نبىّ اللَّه و علىّ ولىّ اللَّه» وقاه اللَّه ميتة السّوء، و لم يمت الّا على الفطرة، و ما رفعت كفّ الى اللَّه احبّ اليه من كفّ فيها عقيق، و من ساهم بالعقيق كان حظّه فيه الاوفر»

.