آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٢٠ - مقدمه تعريف دعا و ترغيب به آن

آن را نگفته باشد».

شيخ كلينى (ره) از حضرت صادق- ٧- اين چنين روايت كرده است:

٣- «من سمع شيئا من الثّواب على شي‌ء فصنعه، كان له اجره و ان لم يكن على ما بلغه».

يعنى: «اگر كسى ثوابى را بر چيزى بشنود و آن را انجام دهد، ثوابش را خواهد برد، اگر چه در واقع، خبر مطابق آنچه شنيده، نباشد».

اهل سنت نيز از جابر بن عبد اللَّه انصارى (ره) روايت كرده‌اند كه پيامبر- ٦- فرمود:

٤- «من بلغه عن اللَّه فضيلة فاخذها و عمل بما فيها ايمانا باللَّه و رجاء ثوابه، اعطاه اللَّه تعالى ذلك و ان لم يكن كذلك».

يعنى: «اگر به فردى بگويند فلان عمل نيك نزد خداوند متعال فلان اندازه فضيلت و ثواب دارد و او هم آن را به قصد رسيدن به اين فضيلت، انجام بدهد، ذات اقدس الهى، آن ثواب را به او خواهد داد، اگر چه واقع، امر اين چنين نباشد».

بنا بر اين، هم شيعه و هم اهل سنت بر اين مطلب اتفاق نظر دارند[١].

[١] - ناگفته نماند كه منظور، اعمالى است كه از نظر شرع مقدّس اسلام، رجحان و فضيلت داشته باشد، مثلا بشنود كه روزه آخر هر ماه، اين قدر ثواب دارد كه در واقع اين روزه گرفتن خوب هست، ولى مقدار ثوابش شايد به اين ميزان كه شنيده، نباشد، اينجا ذات اقدس الهى، از فضل و كرمش همان مقدار ثواب را كه شنيده به او خواهد داد.