آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ١٥١ - بركات دختر

رسول خدا فرمود:

٢٢٠- «اوصى الشّاهد من امّتى و الغائب منهم و من في اصلاب الرّجال و ارحام النّساء الى يوم القيامة ان يصل الرّحم و ان كان منه على مسيرة سنة فانّ ذلك من الدّين».

يعنى: «شاهدان و غايبان و هر كس از امت من را كه در صلبهاى مردان و رحمهاى زنان هستند تا روز قيامت، به صله رحم سفارش مى‌كنم اگر چه بينشان به اندازه يك سال فاصله باشد، چون صله رحم، جزء دين است».

و نيز فرمود:

٢٢١- «حافّتا الصّراط يوم القيامة الامانة و الرّحم، فاذا مرّ الوصول للرّحم المؤدّى للامانة نفذ الى الجنّة، و اذا مرّ الخائن للامانة القطوع للرّحم لم ينفعه معهما عمل و يكفّأ به الصّراط في النّار»

. يعنى: «يك طرف صراط در قيامت، امانت است و طرف ديگرش، رحم، وقتى انسانى كه به ارحام و بستگانش رسيدگى داشت و امانتدار بود، بخواهد عبور كند، به بهشت مى‌رسد، اما اگر فرد خائن در امانت و بى‌اعتنا به بستگان، بخواهد عبور نمايد، اعمال ديگرش برايش فايده‌اى نداشته، صراط او را به آتش مى‌اندازد».