آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٢٨٣ - ى - گريه در حال دعا

و به موسى- ٧- وحى كرد و فرمود:

٤٤٥- «و ابك على نفسك ما دمت في الدّنيا، و تخوّف الحطب و المهالك، و لا تغرّنّك زينة الحياة الدّنيا و زهرتها»

. يعنى: «تا وقتى كه در دنيا هستى، بر خودت گريه كن، از چيزهايى كه موجب آتش و هلاكت مى‌شود، بترس و مبادا زينت و زيبائى زندگانى دنيايى، تو را بفريبد».

و به عيسى- ٧- فرمود:

٤٤٦- «يا عيسى بن البكر البتول، ابك على نفسك بكاء من قد ودّع الاهل و قلى الدّنيا و تركها لاهلها و صارت رغبته فيما عنه الهه»

. يعنى: «اى عيسى بن مريم، بر خودت گريه كن، مانند گريه كسى كه مى‌خواهد با خانواده‌اش خداحافظى و وداع كرده، دنيا را رها و آن را براى اهلش ترك نمايد و ميل و رغبتش در چيزهايى است كه نزد خدايش دارد».

از امير المؤمنين- ٧- نقل است كه فرمود:

٤٤٧- «لمّا كلّم اللَّه موسى- ٧- قال: الهى ما جزاء من دمعت عيناه من خشيتك؟ قال: يا موسى، أقي وجهه من حرّ النّار، و امنه يوم الفزع الاكبر»

. يعنى: «آن هنگام كه خداوند متعال با موسى- ٧- سخن مى‌گفت:

كليم حق پرسيد: خدايا! پاداش كسى كه اشك چشمانش از هراس تو بريزد چيست؟ فرمود: اى موسى! چهره‌اش را از گرماى آتش جهنم حفظ مى‌كنم و روزى كه فريادها در آن روز بلند است او را امان مى‌دهم».

امام صادق- ٧- فرمود:

٤٤٨- «كلّ عين باكية يوم القيامة الّا ثلاث عيون: عين غضّت عن محارم اللَّه، و عين سهرت في طاعة اللَّه، و عين بكت في جوف الليل من خشية اللَّه‌

». يعنى: «هر چشمى روز قيامت گريان است مگر سه چشم: چشمى كه محارم الهى را نبيند، چشمى كه در راه اطاعت خدا، شب را به صبح برساند و چشمى كه در