آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٥٣١ - ١٣ - نجات از سختيها و روزى حلال

آخرت به آنان بشارت داده مى‌شود».

١٠- نجات از آتش:

ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا[١].

يعنى: «سپس باتقواها را (از آتش) نجات مى‌دهيم».

١١- باقى ماندن هميشگى در بهشت:

أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ‌[٢].

يعنى: « (بهشت) براى متقين فراهم شده است».

١٢- آسان شدن حساب:

وَ ما عَلَى الَّذِينَ يَتَّقُونَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ[٣].

يعنى: «حساب كار بدكاران بر عهده اهل تقوا نمى‌باشد».

١٣- نجات از سختيها و روزى حلال:

وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدْراً[٤].

يعنى: «هر كس كه تقواى الهى را پيشه كند، برايش راه چاره‌اى قرار مى‌دهد و از طريقى كه گمان نمى‌برد، روزى‌اش مى‌رساند، كسى كه بر خدا توكل كند، همو برايش كافى است كه خدا كارش را به انجام مى‌رساند. خدا براى هر چيز اندازه‌اى قرار داده است».

ببين اين خصلت شريف (يعنى تقوا) چه سعادتهايى را در خود جمع كرده كه مبادا در بهره‌ورى از آن غافل بمانى، خصوصا آخرين آيه كه خود دلالت بر امورى دارد:

[١] - سوره مريم، آيه ٧٢.

[٢] - سوره آل عمران، آيه ١٣٣.

[٣] - سوره انعام، آيه ٦٩.

[٤] - سوره طلاق، آيه ٢- ٣.