آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٥٣٢ - ١٣ - نجات از سختيها و روزى حلال

اوّل- «تقوا» قلعه‌اى است استوار و پناهگاهى است مطمئن، چون فرمود:

يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً يعنى: «خداوند براى متقى راه چاره قرار مى‌دهد»، نظير كلام رسول خدا- ٦- كه فرمود:

٨٠٧- «لو أَنَّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ كانَتا رَتْقاً على عبده المؤمن ثمّ اتّقى اللَّه لجعل اللَّه له منهما فرجا و مخرجا»

. يعنى: «اگر آسمانها و زمين بر بنده مؤمن دوخته شده باشند و او تقواى الهى داشته باشد، خداوند متعال براى چنين بنده‌اى فرج و راه خروجى از ميان آن دو قرار مى‌دهد».

دوّم- «تقوا» گنجى است كافى، چون فرمود: يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ‌، يعنى: «او را از راهى كه گمان نمى‌كند روزى مى‌دهد».

سوّم- دلالت بر فضيلت توكل نيز دارد، زيرا خداوند متعال براى متوكل تضمين نموده كه كفايتش كند، چون فرموده: فَهُوَ حَسْبُهُ‌، يعنى: «خدا او را كافى است»، (و سخن او هم صادق خواهد بود چون فرموده:).

وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قِيلًا[١].

يعنى: «چه كسى در گفتارش از خدا راستگوتر است».

و لذا پيامبر اكرم- ٦- فرموده است:

٨٠٨- «لو انّ النّاس اخذوا بهذه الآية لكفتهم»

. يعنى: «اگر مردم اين آيه را بگيرند (و بدان ملتزم شوند) برايشان كافى است».

چهارم- خداوند متعال براى بندگانش توضيح داده كه بر آنچه اراده كند قدرت دارد و چيزى نمى‌تواند او را به عجز در آورد و هيچ مطلوبى مانع از اراده او نمى‌گردد چون فرمود:- إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ‌، يعنى خداوند كارش را به انجام مى‌رساند، تا مردم نسبت به وعده‌هاى او بر تقوا- نظير كفايت كردن و بخشيدن-

[١] - سوره نساء، آيه ١٢٢.