آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ١١٣ - پنجم

يعنى: «با دانشتان برادر مؤمنتان را راهنمايى كنيد و با رأى و نظرتان او را حفظ نمائيد كه اين دو خود صدقه مى‌باشند».

چهارم‌

- «صدقه زبان» است كه ميان مردم واسطه شود و سعى نمايد آتش اختلافات را خاموش كرده، بين آنان صلح برقرار كند.

خداوند متعال مى‌فرمايد:

- «لا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِنْ نَجْواهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلاحٍ بَيْنَ النَّاسِ‌»[١].

يعنى: «در بسيارى از گفتگوهاى خصوصى اينان، خير و فايده‌اى نيست، مگر آنان كه به صدقه يا امر نيك يا اصلاح بين مردم، فرمان دهند».

پنجم:

- «صدقه علم» است از طريق بذل و انتشار آن در بين كسانى كه صلاحيت و استحقاقش را دارند.

از رسول خدا- ٦- نقل شده است كه فرمود:

١٣٨- «من الصّدقة ان يتعلّم الرّجل العلم و يعلّمه النّاس».

يعنى: «يكى از انواع صدقات اين است كه انسان دانش بياموزد و بعد به مردم بياموزاند».

و نيز فرمود:

١٣٩- «زكاة العلم تعليمه من لا يعلمه»

. يعنى: «زكات دانش اين است كه آن را به كسى كه نمى‌داند، بياموزى».

از امام صادق- ٧- نقل است كه فرمود:

١٤٠- «لكلّ شي‌ء زكاة و زكاة العلم ان يعلّمه اهله»

. يعنى: «هر چيزى زكات و مالياتى دارد و زكات و ماليات علم اين است كه آن را به اهلش بياموزد».

[١] - سوره نساء، آيه ١١٤.