آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٤٤٥ - ٩ - استغفار

يعنى: «رسول خدا- ٦ و سلّم- فرمود: وقتى به آسمان برده شدم، بهشت را ديدم كه در آن سرزمينى بود و بقعه‌هايى از مشك در آن قرار داشت، ملائكه‌اى را ديدم كه خشتهايى از طلا و خشتهايى از نقره را روى هم مى چيدند و گاهى اوقات هم دست نگه مى‌دارند، به آنان گفتم: چرا، گاهى مى‌چينيد و گاهى دست نگه مى‌داريد؟ گفتند: دست نگه مى‌داريم تا خرجى ما برسد. گفتم:

مكر خرجى شما چيست؟ گفتند: سخن مؤمن كه مى‌گويد:

سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا اله الّا اللَّه و اللَّه اكبر

هر وقت اينها را بگويد: بنا را مى‌چينم و هر وقت ساكت شود و دست نگه دارد ما نيز دست نگه مى‌داريم».

٩- استغفار

«سكونى» از حضرت صادق- ٧- روايت كرده است كه فرمود:

٦٧٩- «قال رسول اللَّه- ٦‌-: خير الدّعاء الاستغفار».

يعنى: «رسول خدا- ٦- فرمود: بهترين دعا استغفار است».

و فرمود:

٦٨٠- «انّ للقلوب صدأ كصدأ النّحاس فاجلوها بالاستغفار».

يعنى: «قلبها را زنگارى است چون زنگ مس كه بايد با استغفار، جلايش دهيد».

و فرمود:

٦٨١- «من اكثر الاستغفار جعل اللَّه له من كلّ همّ فرجا، و من كلّ ضيق مخرجا، و رزقه‌ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ‌»

.