آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٣٥٥ - دوم - در كيفيت آن

- إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ[١].

يعنى: «ولىّ شما تنها خدا و رسولش و آن مؤمنينى كه نماز را برپا مى‌دارند، مى‌باشند»[٢].

مى‌گويند: خداوند متعال در اين آيه دستور اطاعت از مؤمنين به طور كلّى را صادر كرده نه اشخاص معين، آن گونه كه شما مى‌گوييد.

و هر گاه به آيه سوره شورى استدلال مى‌كنيم كه مى‌فرمايد:

- قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌[٣].

يعنى: «بگو من از شما اجر و پاداشى نمى‌خواهم مگر اينكه به خويشاوندان محبت كنيد».

مى‌گويند: اين آيه در مورد نزديكان مسلمين است (نه خصوص نزديكان پيامبر)[٤].

«ابى مسروق» مى‌گويد: هر دليلى كه در ذهنم بود در حضور حضرت ذكر كردم كه ايشان در پاسخ به من فرمودند:

٥٦٢- «اذا كان لكم ذلك فادعهم الى المباهلة».

يعنى: «هر گاه چنين چيزى پيش آمد، اينان را به مباهله دعوت كن».

گفتم چكار كنم؟ فرمود:

- «اصلح نفسك ثلاثا و اظنّه قال: صم و اغتسل و ابرز انت و هو الى الجبّان فشبّك اصابعك من يدك اليمنى في اصابعه و ابدأ بنفسك فقل:»

. يعنى: «سه روز خود را اصلاح كن- گمان مى‌كنم فرمود روزه بگير و غسل‌

[١] - سوره مائده، آيه ٥٥.

[٢] - آيه در شأن على- ٧- كه در ركوع نماز، صدقه داده بود، نازل گرديده، چون در ادامه مى‌فرمايد:« ... و در حال ركوع زكات مى‌دهند».

[٣] - سوره شورى، آيه ٢٣.

[٤] - مخفى نماند كه مفسّرين عالى مقام، به اين توجيهات سست، پاسخ داده‌اند.