آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٢٢٥ - ك - كسى كه قبل از نزول بلا دعا كرده باشد

يعنى: «جدم مى‌فرمود: در دعا پيشى بگيريد، چون هر وقت بنده‌اى دعا كند، بعد بلايى نازل شود، پس از بلا نيز دعا كند، گفته مى‌شود: صدايى است آشنا، اما اگر دعا نكرده، بلا نازل گردد، گفته مى‌شود: تا امروز كجا بودى؟».

و از آن حضرت نقل شده است كه فرمود:

٣٣٦- «من تخوّف من البلاء يصيبه فتقدّم فيه بالدّعاء لم يره اللَّه ذلك البلاء ابدا»

. يعنى: «كسى كه از رسيدن بلايى هراسناك است، اگر قبل از آن دعا كند، خداوند متعال هرگز آن بلا را به او نشان نخواهد داد».

از رسول خدا- ٦- نقل است كه فرمود:

٣٣٧- «يا ابا ذرّ، الا اعلّمك كلمات ينفعك اللَّه بها؟ قلت: بلى يا رسول اللَّه، قال: احفظ اللَّه يحفظك اللَّه، احفظ اللَّه تجده امامك، تعرّف الى اللَّه في الرّخاء يعرفك في الشّدّة، و اذا سألت فاسأل اللَّه، و اذا استعنت فاستعن باللَّه، فقد جرى القلم بما هو كائن، و لو انّ الخلق كلّهم جهدوا ان ينفعوك بشي‌ء لم يكتبه اللَّه لك ما قدروا عليه»

. يعنى: «اى ابا ذر! آيا كلماتى به تو بياموزم كه برايت منفعت داشته باشد؟

(ابا ذر مى‌گويد:) گفتم: بلى اى رسول خدا! فرمود: تو از خدا حفاظت كن تا خدا از تو حفاظت كند، اگر از خدا حفاظت نمايى، او را در جلو خودخواهى يافت، در روز راحتى و آسايش، معروف و شناخته‌شده درگاه حق باش تا او تو را در روز شدّت و نيازت، بشناسد. اگر درخواستى دارى از خدا بطلب و اگر كمك مى‌خواهى از او بخواه، همانا مقدّرات عالم تحت قلم ذات اقدس الهى است، اگر تمام خلق بكوشند تا نفعى به تو برسانند كه خدا آن را برايت ثبت نكرده است، هرگز قدرت چنين كارى را نخواهند داشت».