آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٢١٢ - درجات و پاداش مريض

«و انّ المرض ينقّى الجسد من الذّنوب كما يذهب الكير خبث الحديد»

. يعنى: «مرض، جسد را از گناه پاك مى‌كند همچنان كه دم آهنگران، جرمها را از آهن مى‌زدايد».

«و اذا مرض الصّبىّ كان مرضه كفّارة لوالديه»

. يعنى: «مريض شدن كودك، كفاره گناهان پدر و مادر اوست».

از حضرت صادق- ٧- مروى است كه فرمود:

٣١٠- «قال رسول اللَّه- ٦‌-: الحمّى رائد الموت، و سجن اللَّه في ارضه، و حرّها من جهنّم، و هى حظّ كلّ مؤمن من النّار»

. يعنى: «رسول خدا- ٦- فرمود: تب، پيش قراول مرگ و زندان خدا در زمين است، گرماى آن از جهنّم مى‌باشد و همين مقدار گرما بهره مؤمن از آن آتش است».

«نعم الوجع الحمّى، تعطى كلّ عضو حظّه من البلاء، و لا خير في من لا يبتلى»

. يعنى: «تب چه درد خوبى است كه سهميه هر عضو بدن از بلا را به او مى‌دهد و كسى كه بلا نبيند خيرى در او نيست».

«و انّ المؤمن اذا حمّ حمّى واحدة تناثرت الذّنوب عنه كورق الشّجر، فان انّ على فراشه فأنينه تسبيح، و صياحه تهليل، و تقلّبه على فراشه كمن يضرب بسيفه في سبيل اللَّه، فان اقبل يعبد اللَّه كان مغفورا له و طوبى له».

يعنى: «وقتى مؤمن يك مرتبه تب كند، گناهان از او چون برگ درختان پاشيده مى‌شود، اگر در رختخوابش ناله بزند، ناله‌هايش سبحان اللَّه است و فريادش‌ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‌، جابجايى مريض در رختخوابش، مانند آن است كه در راه خدا با شمشيرش (دشمنان دين را) مى‌زند، اگر باقى بماند و بندگى حق كند آمرزيده شده است، خوشا به حالش!».