آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٥٥٥ - علت ذكر اسماى حسنى

علت ذكر اسماى حسنى‌

دوست دارم اين كتاب را به دو دليل با ذكر نامهاى نيك خداوند خاتمه بدهم:

١- مقصود از نوشتن اين كتاب، آگاهى دادن بر چيزهايى است كه موجب اجابت دعا مى‌گردند و خداى تبارك و تعالى هم مى‌فرمايد:

- وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى‌ فَادْعُوهُ بِها[١].

يعنى: «نامهاى نيك مخصوص خداست، پس او را با آن نامها بخوانيد و دعا كنيد».

«شيخ صدوق (ره) از «عبد السّلام بن صالح هروى» از امام على بن موسى الرضا» ٧ (از پدرانش از حضرت على ٧) نقل كرده است كه فرمود:

٨٢٦- «قال رسول اللَّه- ٦‌-: انّ للَّه عزّ و جلّ تسعة و تسعون اسما من دعا اللَّه بها استجاب له، و من احصاها دخل الجنّة».

يعنى: «خداوند عزيز و جليل، نود و نه نام دارد كه هر كس او را با آن نامها بخواند، دعايش اجابت مى‌گردد و هر كس كه آنها را بشمارد و حفظ نمايد، وارد بهشت مى‌شود».

٢- اين رساله شرافت يابد و پايانش چون مشك خوشبو گردد.

بعد از ذكر آن اسماء شرحى به صورت فشرده بر آن مى‌نگارم، نه آنقدر مختصر كه به مفهوم اخلال وارد آيد و نه آنقدر طولانى كه ملال آور گردد.

معانى اين اسماء بايد براى شنونده و گوينده و حافظ و نويسنده‌اش مانند

[١] - سوره اعراف، آيه ١٨٠.