آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٦٩ - الف - شب و روز جمعه

اسباب اجابت‌

سبب اوّل: زمان دعا

الف- شب و روز جمعه:

امام صادق- ٧- فرمود:

٦٥- «ما طلعت الشّمس بيوم افضل من يوم الجمعة، و انّ كلام الطّير فيه اذا لقى بعضها بعضا: سلام سلام، يوم صالح».

يعنى: «خورشيد بر روزى برتر از روز جمعه طلوع نكرد، وقتى پرندگان آسمان در اين روز يك ديگر را ملاقات مى‌كنند، بر هم سلام مى‌فرستند و مى‌گويند:

روز خوبى است!».

٦٦- «گفته شده كه رسول خدا- ٦- در ابتداى تابستان، وقتى مى‌خواست از اتاق خارج شود، روز پنجشنبه خارج مى‌شد و در ابتداى زمستان وقتى مى‌خواست داخل شود، روز جمعه داخل مى‌گرديد».

در همين رابطه از «ابن عباس» روايت شده است كه حضرت، شب جمعه خارج مى‌شد و شب جمعه داخل مى‌گرديد[١].

[١] - در تابستان به جهت شدّت گرما از اتاق خارج شده، در بيرون بسر مى‌بردند، ولى در زمستان به جهت سرما به آنجا برمى‌گشتند. مرحوم طبرسى( قده) در« مكارم الاخلاق» همين دو خبر را نقل كرده با اين تفاوت كه در خبر اوّل دارد:

ُ« عنه( اى الامام الصّادق- ٧- قال: كان رسول اللَّه- ٦- اذا خرج من البيت في الصّيف خرج يوم الخميس، و إذا اراد ان يدخل في الشّتاء من البرد دخل يوم الجمعة»،

( الفصل التاسع في المسكن، في وقت الدخول في البيت و الخروج عنه، ص ١٢٨).