آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٢٩٨ - م - دعا كردن قبل از آنكه احتياجى پيدا شود(يعنى در دوران بىنيازى)

هر گاه اين گونه مرا خواندى، تو را اجابت خواهم نمود».

و از معصومين- عليهم السّلام- روايت شده است كه:

٤٧٧- «صلاة ركعتين بتدبّر خير من قيام ليلة و القلب ساه»

. يعنى: «دو ركعت نماز با تفكر و تدبر، بهتر است از نماز در طول شب در حالى كه دل به غير حق مشغول باشد».

٤٧٨- «ليس لك من صلاتك الّا ما احضرت فيه قلبك»

. يعنى: «از نماز فقط آن مقدار كه حضور قلب داشتى، بهره‌ات خواهد بود».

از سنن حضرت ادريس- ٧- نقل شده است كه:

٤٧٩- «اذا دخلتم في الصّلاة فاصرفوا اليها خواطركم و افكاركم، و ادعوا اللَّه دعاء طاهرا متفرّجا، و اسألوه مصالحكم و منافعكم بخضوع و خشوع و طاعة و استكانة»

. يعنى: «وقتى وارد نماز شديد، خاطرات و افكارتان را از چيزهاى ديگر، به نماز برگردانيد، خدا را با طهارت و شادابى بخوانيد و از او اصلاح و منفعت خود را خاضعانه، خاشعانه و مطيعانه و در حالت فروتنى بخواهيد».

٤٨٠- «اذا دخلتم في الصّيام فطهّروا انفسكم من كلّ دنس و نجس و صوموا للَّه بقلوب خالصة صافية منزّهة عن الافكار السّيّئة و الهواجس المنكرة، فانّ اللَّه يستنجس القلوب اللّطخة و النّيّات المدخولة»

. يعنى: «هر گاه روزه مى‌گيريد، جان خود را از هر پليدى و نجاستى پاك سازيد و براى خدا با قلبهايى خالص و صاف، روزه بگيريد، حتى خود را از فكر گناهان نيز پاك گردانيد، چون خداوند متعال، قلبهاى آلوده و نيتهاى ناخالص را نجس مى‌داند».

م- دعا كردن قبل از آنكه احتياجى پيدا شود (يعنى در دوران بى‌نيازى):

رسول خدا- ٦- به ابى ذر فرمود:

- «يا ابا ذرّ، الا اعلّمك كلمات ينفعك اللَّه عزّ و جلّ بهنّ؟ قال: بلى يا رسول»