آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٣٥٨ - ريا

ريا

منظور از «ريا»- كه همان شرك خفى است- آن است كه انسان كارهايى را كه ظاهرش اطاعت پروردگار است، انجام بدهد ولى هدفش تقرب به او نباشد بلكه مقصود، ايجاد منزلت در قلوب خلق خدا باشد تا او را احترام كنند و نيازهايش را بر طرف سازند كه رسول خدا- ٦- فرمود:

٥٦٣- «من صلّى صلاة يرائى بها فقد اشرك»

. يعنى: «كسى كه يك نماز رياكارانه بخواند، مشرك شده است»[١].

آنگاه حضرت اين آيه را تلاوت فرمود:

- قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى‌ إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً[٢].

يعنى: «بگو همانا من هم بشرى چون شما هستم، بر من وحى مى‌شود كه معبود شما معبود واحدى است، پس هر كس اميد به ديدار پروردگارش دارد، عمل صالح انجام دهد و احدى را شريك پروردگارش قرار ندهد».

و از آن حضرت نقل است كه خداوند سبحان مى‌فرمايد:

٥٦٤- «انا خير شريك، و من اشرك معى شريكا في عمله فهو لشريكى دونى لانّى لا اقبل الّا ما خلّص لى»

[١] - البته مشرك به شرك خفى شده، نه اينكه كافر باشد تا احكام كفر بر او بار شود.

[٢] - سوره كهف، آيه ١١٠.