آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٢٧٠ - ح - مقدم داشتن مدح و ثناى الهى بر هر چيز

و فرمود:

٤٢٢- «انّ رجلا دخل المسجد و صلّى ركعتين، ثمّ سأل اللَّه عزّ و جلّ، فقال رسول اللَّه- ٦-: اعجل العبد ربّه، و جاء آخر فصلّى ركعتين ثمّ اثنى على اللَّه عزّ و جلّ، و صلّى على النّبىّ- ٦-، فقال رسول اللَّه- ٦-: سل تعطه»

. يعنى: «فردى داخل مسجد شد، دو ركعت نماز گزارد و از خدا چيزى طلب كرد، رسول خدا- ٦- فرمود: اين بنده در درگاه الهى عجله به خرج داده است. فرد ديگرى آمد و دو ركعت نماز گزارد، سپس خداوند عزيز و جليل را ثنا كرد و صلوات بر رسول خدا- ٦- فرستاد، در اين هنگام حضرت فرمود: بخواه كه حاجتت داده خواهد شد».

«محمد بن مسلم» گويد: امام صادق- ٧- فرمود:

٤٢٣- «انّ في كتاب امير المؤمنين- ٧- انّ المسألة بعد المدحة فاذا دعوت فمجّده، قال: قلت: كيف نمجّده؟ قال: تقول:

». يعنى: «در كتاب امير المؤمنين- ٧- آمده است: سؤال، مرتبه‌اش بعد از مدح الهى است، پس هر گاه خواستى دعا كنى، او را به بزرگى ياد كن».

راوى گويد: از حضرت پرسيدم چگونه او را به بزرگى ياد كنم؟ فرمود:

مى‌گويى:

- «يا من هو اقرب الىّ‌ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ، يا من‌ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ‌، يا من هو بالمنظر الاعلى، يا من‌ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‌ءٌ»

. يعنى: «اى كسى كه از رگ گردن به من نزديكترى! اى كسى كه ميان انسان و قلبش، حايل مى‌شوى! اى كسى كه در نظرها برترى! اى كسى كه چيزى مانند تو نيست!».