آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٣٧٣ - درمان علمى ريا
درمان علمى ريا
«اخلاص» (كه حالت سلامتى از مرض ريا مىباشد) آن است كه ظاهر و باطن انسان يكى باشد. به كسى گفته شد: كار تو آشكار باشد.
پرسيد: چگونه آشكار باشد؟
گفت: كارى انجام بده كه اگر مردم مطلع شدند، از آن شرم نكنى.
اين كلام از سيد اوصياء، مكمّل اوليا، مرشد علما، امام اتقيا، پدر ائمه امنا، امير المؤمنين- صلوات اللَّه عليه و على آله الطيبين- گرفته شده كه فرمود:
٥٧٥- «ايّاك و ما تعتذر منه فانّه لا يعتذر من خير، و ايّاك و كلّ عمل في السّرّ تستحى منه في العلانية، و ايّاك و كلّ عمل اذا ذكر لصاحبه انكره»
. يعنى: «عملى كه بخواهى از آن عذر خواهى كنى، انجام نده كه كار خير، عذر خواهى ندارد. و در خفاء، كارى نكن كه اگر آشكار گردد، از آن شرم داشته باشى. و نيز بر حذر باش از هر فعلى كه اگر آن را به ياد صاحبش بياورند، انكارش مىكند».
رسول خدا- ٦- فرمود:
٥٧٦- «انّ اعلى منازل الايمان درجة واحدة من بلغ اليها فقد فاز و ظفر و هو ان ينتهى بسريرته في الصّلاح الى ان لا يبالى بها اذا ظهرت و لا يخاف عقباها اذا استترت».
يعنى: «برترين مقام ايمان يك درجهاى است كه هر كس بدان برسد پيروز و رستگار مىگردد و آن اين است كه آنچنان كارهاى مخفيانه انسان، صالح و شايسته بوده كه نه باكى از آشكار گرديدن آن داشته باشد و نه از عقوبت آن- در صورت پوشيده ماندن- بترسد».
از آن حضرت سؤال شد كه «نجات» چيست؟ فرمود:
٥٧٧- «ان لا يعمل العبد بطاعة اللَّه يريد بها النّاس»
.