آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٣٧٤ - درمان علمى ريا

يعنى: «بنده، عملى انجام ندهد كه ظاهرش طاعت خدا باشد و باطنش براى مردم».

و از آن حضرت روايت است كه فرمود:

٥٧٨- «انّ اللَّه لا يقبل عملا فيه مثقال ذرّة من رياء».

يعنى: «خداوند متعال عملى را كه در آن مثقال ذرّه‌اى ريا، باشد قبول نمى‌كند».

و نيز از آن حضرت در مورد سه گروه:

١- كسى كه در راه خدا كشته شد.

٢- كسى كه مالش را در راه خدا صدقه داد.

٣- كسى كه كتاب خدا را قرائت نمود. (به علت اينكه كارهايشان براى خدا نبود) روايت شده است كه فرمود:

٥٧٩- «انّ اللَّه عزّ و جلّ يقول لكلّ واحد منهم: كذبت بل اردت ان يقال:

فلان جواد، كذبت بل اردت ان يقال فلان شجاع، كذبت بل اردت ان يقال: فلان قارئ‌

». يعنى: «خداوند عزيز و جليل به هر يك از اين سه گروه مى‌گويد: دروغ مى‌گويى بلكه مى‌خواستى بگويند فلانى «بخشنده» است، دروغ مى‌گويى بلكه مى‌خواستى بگويند فلانى «شجاع» است. و دروغ مى‌گويى بلكه مى‌خواستى بگويند فلانى «قارى قرآن» است».

بنا بر اين، رسول خدا- ٦- خبر داد كه اينان براى عملشان ثوابى ندارند.

و فرمود:

٥٨٠- «انّ اخوف ما اخاف عليكم الشّرك الاصغر»

. يعنى: «ترسناكترين چيزى كه از آن بر شما هراس دارم، شرك كوچك است».