آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٣٠٠ - ن - دعا براى برادران دينى و التماس دعا از ايشان

خداوند متعال هرگز آن بلا را به او نشان نخواهد داد».

امام زين العابدين- ٧- فرمود:

٤٨١- «الدّعاء بعد ما ينزل البلاء لا ينتفع به»

. يعنى: «دعا كردن بعد از نزول بلا، فايده‌اى ندارد».

ن- دعا براى برادران دينى و التماس دعا از ايشان:

«ابن ابى عمير» از هشام بن سالم و او از امام صادق- ٧- نقل كرده است كه فرمود:

٤٨٢- «من قدّم اربعين من المؤمنين ثمّ دعا استجيب له»

. يعنى: «كسى كه اول براى چهل مؤمن دعا كند و سپس براى خودش، دعايش مستجاب مى‌شود».

و تأكيد شده كه بعد از پايان نماز شب، در حال سجده بگويد:

٤٨٣- «اللّهمّ ربّ الفجر و الليال العشر و الشّفع و الوتر و الليل اذا يسر، و ربّ كلّ شي‌ء، و اله كلّ شي‌ء و مليك كلّ شي‌ء صلّ على محمّد و اله و افعل بى و بفلان و فلان (به جاى فلان و فلان، اسامى مؤمنين را ذكر كند) ما انت اهله، و لا تفعل بنا ما نحن اهله يا أَهْلُ التَّقْوى‌ وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ»

. يعنى: «اى پروردگار صبح و شبهاى دهگانه و جفت و تك و شب به هنگام رفتنش! اى پروردگار و معبود و پادشاه هر چيز! بر محمد و آلش درود فرست و براى من و فلانى و فلانى آنچه را كه خود سزاوارش هستى انجام بده، نه آنچه را كه ما سزاوار آنيم! اى نگهدارنده و آمرزنده بندگان!».