آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ١٣٧ - قسم اول ضروريات زندگى

١٨٢- «اكثر النّاس شبعا، اطولهم جوعا يوم القيامة»

. يعنى: «طولانى‌ترين گرسنگى در قيامت، مخصوص كسانى است كه در دنيا سيرترند».

علاوه بر اين، پرخورى آفاتى به دنبال دارد منجمله:

- موجب قساوت قلب مى‌شود.

- اعضاى بدن را از عبادت باز مى‌دارد.

- مانع از شب‌زنده‌دارى و تهجّد مى‌گردد.

- مانع از نماز شب مى‌شود.

- آنان كه پرخورند بر گرد مزبله‌ها مى‌گردند، ولى كسانى كه شكمشان از غذا سبك است، در مساجد دور مى‌زنند.

دوّم- خانواده: در اين مورد بايد ميانه روى را مراعات نموده بر آنان تنگ نگيرد، بلكه مستحب است وسعت دهد. و هر گاه وعده‌اى داد به آن وفا نمايد تا خوشحال شوند.

از امام موسى كاظم روايت شده است كه فرمود:

١٨٣- «اذا وعدتم الصّغار فاوفوا لهم فانّهم يرون انّكم انتم الّذين ترزقونهم، و انّ اللَّه عزّ و جلّ ليس يغضب لشي‌ء كغضبه للنّساء و الصّبيان»

. يعنى: «هر وقت به بچه‌ها وعده داديد، به آن وفا كنيد، چون اينها گمان مى‌كنند كه شما روزى رسان هستيد و خداوند عزيز و جليل براى چيزى آنقدر غضبناك نمى‌شود كه به خاطر زنان و كودكان (بر مردان) غضب مى‌كند».

از سنتهاى مستحب اين است كه مرد براى خانواده‌اش ميوه تهيه كند، خصوصا در جمعه‌ها كه امير المؤمنين- ٧- فرمود:

١٨٤- «اطرقوا اهاليكم في كلّ ليلة جمعة بشي‌ء من الفاكهة»

. يعنى: «هر شب جمعه با ميوه، نزد خانواده‌هايتان بيائيد (تا اينها به خاطر