ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٥٣ - اشاره و نص بر امير المؤمنين عليه السلام

امر از جانب خدا است يا از جانب رسولش؟ رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله بآنها فرمود: از جانب خدا و رسولش، پس خداى عز و جل اين آيه نازل فرمود: «و سوگندها را پس از محكم كردنش كه خدا را ضامن آن كرده‌ايد مشكنيد، زيرا خدا ميداند چه ميكنيد- ٩١ سوره ١٦-» مقصود فرمايش رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله است بآنها و گفته آنها كه: اين امر از جانب خداست يا رسولش؟ «و چون آن زن مباشيد كه رشته خود را پس از تابيدن، پنبه ميكرد و پراكنده مى‌ساخت، شما هم سوگندهايتان را ميان خودتان براى آنكه (ائمه‌ئى پاكتر از ائمه شما هستند) وسيله نيرنگ مسازيد، زيد گويد: عرضكردم: ائمه فرموديد؟

فرمود: آرى بخدا أئمه است، عرضكردم: ما «أربى» قرائت ميكنيم، فرمود: أربى چيست؟ و با دست اشاره كرد و آن را افكند- «فقط خدا شما را بوسيله آن آزمايش ميكند» يعنى بوسيله على عليه السلام «و براى اينكه در روز قيامت آنچه را در آن اختلاف داريد، براى شما واضح سازد. اگر خدا مى‌خواست شما را يك امت كرده بود، ولى هر كه را خواهد گمراه كند، و هر كه را خواهد هدايت كند، و از آنچه ميكرده‌ايد، باز خواست ميشويد.

سوگندهايتان را ميان خود دستاويز نيرنگ مكنيد، مبادا قدمى پس از استواريش بلغزد- ٩٢ و ٩٣ سوره ١٦-» يعنى بعد از گفته رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در باره على «و بسزاى باز داشتن از راه خدا بشما بدى برسد» مقصود از راه خدا على عليه السلام است «و براى شما غذايى بزرگ باشد ٩٤ سوره ١٦-».

شرح-

علامه مجلسى (ره) راجع بزنى كه رشته‌هايش را پنبه ميكرد، از مجمع البيان نقل ميكند كه: زنى بود در قريش بنام «ريطه» كه بحماقت و خرافت مشهور بود، خودش با كنيزانش از صبح تا ظهر پنبه‌ها را ميريسيدند و بعد از ظهر بكنيزانش دستور ميداد همه را واتابند و پنبه كنند- انتهى- و اما راجع بجمله‌

«أن تكون ائمة هى ازكى من ائمتكم»

كه امام فرمود، اين جمله در قرآن كريم باين- صورتست: «أَنْ تَكُونَ أُمَّةٌ هِيَ أَرْبى‌ مِنْ أُمَّةٍ» مجلسى (ره) گويد: شايد بنا بر اين تاويل جمله‌