ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٧٩ - در اين باب نكته ها و برگزيده هائيست از قرآن در باره ولايت

٧-

امام باقر عليه السلام در باره قول خداى تعالى: «بگو من از شما براى پيغمبرى مزدى بجز مودت خويشاوندان نميخواهم- ٢٣ سوره ٤٢-» فرمود: خويشاوندان ائمه عليهم السلام هستند.

٨-

امام صادق عليه السلام راجع بقول خداى عز و جل «و هر كه اطاعت خدا و رسولش كند (راجع بولايت على و ولايت امامان بعد از او) بكاميابى بزرگى رسيده است- ٧١ سوره ٣٣-» فرمود: اين گونه نازل شده است. (گويا مراد اينست كه مقصود از اطاعت خدا و رسول، ولايت على و ائمه عليهم السلام است).

٩-

يكى از ائمه عليهم السلام در باره قول خداى عز و جل چنين فرموده است: «و شما حق نداشتيد رسول خدا را آزار دهيد- ٥٣ سوره ٣٣-» (نسبت بعلى و ائمه) «مانند آن كسان كه موسى را آزار كردند و خدا او را از آنچه در باره‌اش گفتند تبرئه نمود- ٦٩ سوره ٣٣-».

١٠-

مردى از امام عليه السلام راجع بقول خداى تعالى: «هر كس از هدايت من پيروى كند گمراه نشود و بدبخت نگردد- ١٢٣ سوره ٢٠-» پرسيد، حضرت فرمود: يعنى هر كس بائمه معتقد باشد و از فرمانشان پيروى كند و از اطاعتشان بيرون نرود.

١١-

امام عليه السلام راجع بقول خداى تعالى «سوگند باين شهر، در حالى كه تو در آن جاى دارى، و سوگند بپدر و فرزندانى كه پديد آورد- ٣ سوره ٥٠-» فرمود: پدر و فرزندان امير المؤمنين و فرزندان‌