ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٧٦ - اشاره و نص بر على بن الحسين صلوات اللَّه عليهما

حسين بن على عليهما السلام فرا رسيد، دختر بزرگترش فاطمه بنت الحسين عليه السلام را طلبيد و كتابى پيچيده و وصيتى آشكار باو داد، زيرا على بن الحسين عليهما السلام مرضى از لحاظ معده داشت كه در حال احتضارش ميديدند، سپس فاطمه آن كتاب را بعلى بن الحسين عليه السلام داد، اى زياد! سپس بخدا آن كتاب بما رسيد، زياد گويد عرضكردم: خدا مرا قربانت گرداند، در آن كتاب چه نوشته است؟

فرمود: بخدا آنچه از زمان خلقت آدم تا بآخر رسيدن دنيا مورد احتياج اولاد آدمست در آن است، بخدا كه احكام حدود حتى جريمه خراش در آن ثبت است.

٢-

ابى جارود گويد: امام باقر عليه السلام فرمود: چون هنگام شهادت امام حسين عليه السلام فرا رسيد، وصيتش را كه در كتابى پيچيده بود، در حضور مردم، بفاطمه داد، پس چون امر شهادت حسين عليه السلام بدان جا كه مقدر بود رسيد، فاطمه آن وصيت را بعلى بن الحسين عليهما السلام داد، عرضكردم:

خدايت رحمت كند، در آن وصيت چه بود؟ فرمود: آنچه فرزندان آدم از ابتداى دنيا تا بآخر رسيدن آن احتياج دارند.

٣-

امام صادق عليه السلام فرمود: چون امام حسين صلوات اللَّه عليه بجانب عراق رهسپار گشت، كتب و وصيت را بام سلمه- رضى اللَّه عنها- سپرد و چون على بن الحسين عليه السلام بمدينه برگشت باو تحويل داد.

شرح‌

- آنچه امام حسين عليه السلام بام سلمه داد غير از آنها بود كه بفاطمه داد و شايد آنچه بام سلمه داده همان وصيت سر بمهرى باشد كه از آسمان نازل شده است- مرآت ص ٢٢٧-.