ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٧٨ - زندگانى ابو عبد اللَّه جعفر بن محمد عليه السلام
قبرستان بقيع كه پدرش و جدش و حسن بن على عليهم السلام مدفون بودند. بخاك سپرده شد، مادرش ام فروه دختر قاسم بن محمد بن ابى بكر است و مادر ام فروه اسماء دختر عبد الرحمن بن ابى بكر است.
١-
امام صادق عليه السلام فرمود: سعيد بن مسيب و قاسم بن محمد بن ابى بكر و ابو خالد كابلى از موثقين اصحاب على بن الحسين عليهما السلام بودند، و مادر من [دختر همين قاسم] با ايمان و تقوى و نيكوكار بود و خدا هم نيكوكاران را دوست دارد.
مادرم گفت كه پدرم باو فرمود: اى ام فروه! من در هر شبانه روز هزار بار براى گنهكاران از شيعيانم خدا را ميخواهم (و آمرزش مىخواهم) زيرا ما با دانائى بثواب و پاداش بر مصيباتى كه بما وارد مىشود صبر ميكنيم ولى آنها بر آنچه نميدانند صبر مىكنند.
توضيح
- يعنى ما مىدانيم و يقين داريم كه بلاها و مصيباتى كه بر ما وارد مىشود در برابر چشم خداست و او از همه آنها آگاه و مطلع است و دقيقا بحساب آنها رسيدگى مىكند و انتقام ما را ميگيرد و پاداش بزرگ ما را عنايت مىكند، از اين رو سيد الشهداء حسين بن على عليه السلام چون در روز عاشورا كودك شير خوارش را هدف تير ساختند، فرمود:
هون ما نزل بى انه بعين اللَّه
يعنى هر مصيبتى كه بر من ميرسد، چون خدا آن را ميبيند، تحملش برايم سبك و آسان است، ولى شيعيان و دوستان ما كه اين بصيرت و دانش را ندارند، صبر كردن آنها بر شدائد و بلاها سخت و دشوار است، چنان كه حجامت و عمل جراحى براى مرد عاقل و فهميده آسانتر و گواراتر است تا براى كودك غافل و نادان.