ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٠٨ - كسى كه بميرد و پيشوائى از ائمه هدى نداشته باشد و اين باب جزء باب سابق است
صلّى اللَّه عليه و آله فرموده است: هر كه بميرد و پيشوائى نداشته باشد، بمردن جاهليت مرده است. عرضكردم اين سخن پيغمبر است؟! فرمود: آرى بخدا او فرموده است، عرضكردم: پس هر كه بميرد و پيشوائى نداشته باشد، مرگش مرگ جاهليت است؟! فرمود: آرى.
شرح
- مقصود از نداشتن پيشوا اينست كه: پيغمبر يا امامى را كه خدا در زمان او تعيين فرموده نپذيرد و اطاعت او را بر خود واجب نداند و مراد به جاهليت حالتى است كه اعراب پيش از آمدن اسلام داشتند، كه خدا و پيغمبر را نميشناختند و دين و شريعت را كنار گذاشته و بنژاد و تبار خويش ميباليدند و خودخواهى و گردنكشى و كارهاى زشت ديگر در ميان آنها رواج داشت.
٢-
ابن ابى يعفور گويد: از امام صادق عليه السلام راجع بقول رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله «هر كه بميرد و او را پيشوائى نباشد مرگش مرگ جاهليت است» پرسيدم و گفتم: مقصود مردن در حالت كفر است؟ فرمود: مردن در حالت گمراهى است. عرضكردم: هر كه در اين زمان هم بميرد و او را پيشوائى نباشد، مرگش مرگ جاهليت است؟ فرمود: آرى.
٣-
حارث بن مغيره گويد: بامام صادق عليه السلام عرضكردم: پيغمبر فرموده است: هر كه بميرد و پيشوايش را نشناسد بمرگ جاهليت مرده است؟ فرمود: آرى. عرضكردم: جاهليت كامل يا جاهليتى كه امامش را نشناسد فرمود: جاهليت كفر و نفاق و گمراهى.
شرح
- مراد بجاهليت چنانچه در دو روايت پيش توضيح داديم عقايد باطل و عادات زشتى است كه عرب قبل از اسلام دچارش بودند، و چون در حديث پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله، مردن كسى كه امامش را نشناسد بمردن بر حالت جاهليت تشبيه و تنظير شده است، را وى سؤال ميكند كه آيا مقصود از جاهليت