ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٠٦ - كسى كه خداى عز و جل را بدون امامى از جانب او ديندارى كند

دينهاى باطل و بدعتها و وساوس شيطانى كه در آيه شريفه از آن تعبير بظلمات شده است و در اطراف راه مستقيم حق قرار دارد متعدد و بى‌شمار است.

٤-

امام باقر عليه السلام فرمود: خداى تبارك و تعالى فرموده است: هر آينه عذاب ميكنم هر رعيتى را كه در اسلام با پيروى از امام ستمگرى كه از جانب خدا نيست ديندارى كند، اگر چه آن رعيت نسبت باعمال خود نيكوكار و پرهيزگار باشد و هر آينه در ميگذرم از هر رعيتى كه در اسلام با پيروى از امام عادل از جانب خدا ديندارى كند، اگر چه آن رعيت نسبت بخود ستمگر و بدكردار باشد.

٥-

امام صادق عليه السلام فرمود: خدا شرم نميكند كه عذاب كند هر امتى را كه با امامى كه از جانب خدا نيست ديندارى كند اگر چه نسبت؟ باعمالش نيكوكار و پرهيزگار باشد، همانا خدا شرم ميكند امتى را عذاب كند كه با امام از جانب خدا ديندارى كند، اگر چه نسبت باعمالش ستمگر و بدكردار باشد.

شرح‌

- اين چند روايت دو اصل تولى و تبرى را در اسلام استوار و تثبيت ميكند، ما تحت عنوان توضيح ذيل حديث ٥٣٧ (ج ١ ص ٣٠٠) مستدل و مبرهن ثابت نموديم كه خداى تعالى بعد از پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله براى رهبرى و پيشوائى خلق دوازده نفر معين و مشخص را انتخاب نموده و منصوب ساخته است، علم رهبرى و مقررات و قوانين دين خود را تنها بآنها عنايت فرموده و استعداد و قابليت دعوت و تبليغ دين خويش را در وجود ايشان از نظر فطرت و اكتساب تكميل نموده است، بنا بر اين هر فردى غير ايشان كه دعوى پيشوائى و امامت كند دروغگو و نيرنگباز است، خود گمراه هست و ديگران را گمراه ميكند و نسبت بخود و پيروانش ستمى بزرگ مرتكب مى‌شود، بدين جهت در اين دو روايت از ايشان بكلمه جائر «ستمگر و منحرف» تعبير شده است.

در تاريخ اسلام پس از وفات پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله چنين افرادى با دعا برخاسته و پس از