ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٩٩ - در باره نااهلى كه ادعاء امامت كند و كسى كه همه ائمه يا بعضى از ايشان را انكار كند و آنكه امامت را براى نااهل اثبات كند

٧-

عمر بن ابان گويد: شنيدم امام صادق عليه السلام ميفرمود: علامت را بشناس (يعنى امامت را بشناس بحديث ٥٢٧ رجوع شود) چون او را شناختى تقدم يا تأخر اين امر بتو زيانى نرساند، همانا خداى عز و جل ميفرمايد: «روزى كه هر دسته از مردم را بامامشان [همراه امامشان‌] ميخوانيم- ٧١ سوره ١٧-» پس هر كه امامش را شناسد مانند كسى است كه در خيمه امام منتظر باشد.

در باره نااهلى كه ادعاء امامت كند و كسى كه همه ائمه يا بعضى از ايشان را انكار كند و آنكه امامت را براى نااهل اثبات كند

١-

سورة بن كليب گويد: امام باقر عليه السلام راجع بقول خداى عز و جل «و روز قيامت كسانى را كه در باره خدا دروغ گفته‌اند رو سياه بينى- ٦٠ سوره ٣٩-» پرسيدم، فرمود: كسى است كه بگويد من امامم و امام نباشد، عرضكردم: اگر چه علوى باشد؟ فرمود: اگر چه علوى باشد، عرضكردم:

اگر چه از اولاد على بن ابى طالب باشد؟ فرمود: اگر چه باشد.

شرح‌

- سؤال سوم يا تأكيد سؤال دومست و يا بجهت دفع احتمالى كه ممكن است مراد بعلوى، شيعه على عليه السلام يا ساير خويشان آن حضرت باشد.

٢-

امام صادق عليه السلام فرمود: هر كه ادعاء امامت كند و اهلش نباشد، كافر است.