ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٩٨ - آنكه امامش را شناسد تقدم و تأخر اين امر زيانش نرساند

٣-

ابو بصير گويد: بامام صادق عليه السلام عرضكردم: قربانت گردم، كى فرج و گشايش باشد؟ فرمود اى ابا بصير! تو هم از جمله دنياخواهانى؟ كسى كه اين امر را بشناسد، براى او بواسطه انتظارش فرج حاصل شده.

٤-

اسماعيل بن محمد خزاعى گويد: من ميشنيدم كه ابو بصير از امام صادق عليه السلام ميپرسيد: شما عقيده داريد كه من حضرت قائم عليه السلام را درك ميكنم؟ فرمود: اى ابا بصير! مگر نه اينست كه تو امامت را ميشناسى؟ عرضكرد: چرا بخدا، شمائيد امام من- و دست حضرت را گرفت- حضرت فرمود: اى ابا بصير! بخدا از اينكه در سايه خيمه قائم صلوات اللَّه عليه بشمشيرت تكيه نكرده‌ئى باك نداشته باش (يعنى ثواب چنان كسى براى تو هست).

٥-

فضيل بن يسار گويد: شنيدم امام باقر عليه السلام ميفرمود: كسى كه بميرد و امامى نداشته باشد، مانند مردم جاهليت مرده و هر كه بميرد و بامامش شناسا باشد، تقدم يا تأخر اين امر او را زيان ندهد، هر كه بميرد و بامامش شناسا باشد: مانند كسى است كه در زير خيمه امام قائم همراه او باشد.

٦-

امام باقر عليه السلام فرمود: براى كسى كه در انتظار امر (فرج و ظهور) ما مرده است زيانى نيست [چه زيانى است‌] كه در ميان خيمه حضرت مهدى و در ميان قشون او نمرده باشد.