ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٢٩ - باب نادريست در باره غيبت

خداى عز و جل براى او بجاى آن بيست حسنه نويسد و حسنات مؤمن از شما را خداى عز و جل چند برابر كند، اگر حسن عمل داشته باشد و نسبت بدين و امام و جان خود بتقيه معتقد باشد و زبان خود را نگه دارد، همانا خداى عز و جل كريمست.

من عرضكردم قربانت گردم، بخدا كه شما مرا بعمل تشويق فرمودى و برانگيختى، ولى من دوست دارم بدانم دليلش چيست كه اعمال ما از اعمال اصحاب امامى كه آشكار باشد، در زمان دولت حى بهتر است، با وجود اينكه همه يك دين داريم؟ فرمود: زيرا شما در وارد شدن بدين خداى عز و جل و انجام دادن نماز و روزه و حج و هر كار خير و دانشى برايشان سبقت داريد، و نيز نسبت بعبادت خداى- عز ذكره- در پنهانى از دشمن با امام پنهان سبقت داريد، در حالى كه مطيع او هستيد و مثل او صبر مى‌كنيد، و در انتظار دولت حق مى‌باشيد، و در باره امام و جان خود از سلاطين ستمگر ترس داريد، حق امام (چون منصب امامت و خمس) و حقوق خود را (مانند زكاة و خراج) در دست ستمگران مى‌بينيد كه از شما باز مى‌گيرند و شما را بكسب و زراعت در دنيا و طلب روزى ناچار مى‌كنند، علاوه بر موضوع صبر شما نسبت بدين و عبادتتان و اطاعت از امام و ترس از دشمنتان، بدين جهاتست كه خداى عز و جل ثواب اعمال شما را چند برابر فرموده است، گوارا باد بر شما.

عرضكردم: قربانت گردم، پس در صورتى كه ما در زمان امامت شما و فرمانبردارى از شما نيكوكارتر و با ثواب بيشتر از اصحاب دولت حق و عدالت باشيم، شما عقيده نداريد [آرزو نكنيم‌] كه‌