امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٥٥٩ - نزول آيهاى تيمم

١٥. آيا گردن‌بند آن‌قدر ارزش داشت كه استعاره شود و براى پيدا كردن آن مردانى وقت تلف كنند!

١٦. چگونه چنين داستانى از ديگر حاضرين مخفى مانده است و يا نزد آن‌ها فاقد اهميت بوده است كه آن را بازگو نكرده‌اند.

مضافاً بر اين اشكالات و تناقضات، اخبار ديگر نيز در مورد نزول آيه‌اى تيمم وارد شده است كه با خبر فوق تفاوت دارد:

١. الأسلع قال: كنت أخدم النبي صلى الله عليه و آله وأرحل له قال: فقال لي ذات ليلة: ياأسلع قم فارحل لي فقلت: يا نبي الله أصابتني جنابة فسكت ساعة وأتاه جبريل عليه السلام بآية الصعيد قال: فدعاني النبي صلى الله عليه و آله فأراني كيف أمسح فمسحت ورحلت له وصليت فلما انتهى إلى الماء قال لي: قم يا أسلع فاغتسل؛[١] اسلع مى‌گويد: به پيامبر صلى الله عليه و آله خدمت مى‌كردم و چون مى‌خواستند سفر كنند مركب آن حضرت را آماده مى‌كردم. آن شب حضرت به من فرمودند: اى اسلع بلند شو و مركبم را آماده ساز. من گفتم: اى رسول خدا به من جنابت رسيده، پس حضرت مقدارى سكوت اختيار كردند و جبرئيل به آن حضرت آيه‌اى تيمم را نازل فرمود، پس حضرت به من كيفيت تيمم را نشان دادند و من تيمم نمودم و نماز خواندم پس وقتى حضرت به آب رسيدند به من فرمودند: اى اسلع بلند شو و غسل نما.

اين حديث با سه سند روايت شده و سند ثعلبى صحيح است.

٢. عن إبراهيم ... قال: أصاب أصحاب رسول الله صلى الله عليه و آله جراحة ففشت فيهم، ثم ابتلوا بالجنابة، فشكوا ذلك إلى النبي صلى الله عليه و آله، فنزلت: «وَ إِنْ كُنْتُمْ مَرْضى‌ أَوْ عَلى‌ سَفَرٍ

[١] . طبقات ابن سعد، ج ٧، ص ٦٥؛ معانى الاثار، ج ١، ص ١١٣؛ تفسير طبرى، ج ٥، ص ١٥٠؛ تفسير ثعلبى، ج ٣، ص ٤٣٢؛ الاصابه، ج ١، ص ٢١٢، رقم ١٢٢؛ مجمع الزوائد، ج ١، ص ٢٦١ و ٢٦٢.