امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٥٢١ - ابوبكر و امامت نماز

رقيق القلب بود به عمر گفت: تو به مردم نماز بخوان.

ام‌المؤمنين عائشه مى‌گويد:

١. پيامبر صلى الله عليه و آله به من فرمود: ابوبكر را امر بكن به مردم نماز بخواند.

٢. فرمود: ابوبكر را امر كنيد نماز بخواند.

٣. به بلال فرمودند: ابوبكر را امر بكن نماز بخواند.

٤. حضرت صلى الله عليه و آله شخصا به سراغ ابوبكر فرستادند تا به مردم نماز بخواند.

٥. وقتى به ابوبكر گفتند كه به مردم نماز بخوان او به مسجد آمد (و چون او رقيق القلب بود) به عمر گفت: تو به مردم نماز بخوان، ولى عمر گفت: تو سزاوارتر هستى.

٦. بدون اين‌كه چنين پيشنهادى را به عمر بكند خود آمد و نماز را شروع كرد.

مطلب قابل توجه ديگر اين است كه در اين احاديث با اين‌كه همه يك حديث بيش نيست گاه گفته شده است: پيامبر صلى الله عليه و آله وقتى ابوبكر همان نماز را شروع كرد، براى نماز خارج شدند و خود آن را بر عهده گرفتند. ولى در برخى از اين اخبار گفته شده: ابوبكر در طول مدت مريضى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نماز را بر عهده داشت تا اين‌كه حضرت خود را سبك حس كردند و خارج شدند.

اين‌جا دو سخن بى‌اساس وجود دارد كه در واقع يك نوع فريب مردم در آن است: ١. پيامبر صلى الله عليه و آله خود را سبك (حالش را خوب تشخيص داد) و به نماز خارج شد. اين سخن را آن حالتى كه با آن حالت حضرت به نماز خارج شده‌اند تكذيب مى‌كند. وقتى حضرت قادر نيستند بر پاى خود بايستند چگونه حالشان خوب شده است؟! و اين يك توجيه بى‌اساس است. ٢. در طول مريضى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بر عهده ابوبكر بودن امامت نماز. اين را نيز متن حديث تكذيب مى‌كند.

تمام اين اختلافاتى كه ذكر شد، تنها از متن حديث صحيح بخارى است جز آن مواردى كه ما مصدر آن را ذكر كرديم.

دلائل اين‌كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ابوبكر را براى نماز امر نكرده‌اند: