چرا غير از او از بزرگ‌سالان صحابه اين خبر را نفهميده‌اند؛ زيرا در برخى اخبار مسور مى‌گويد: پيامبر صلى الله عليه و آله بالاى منبر رفت و اين سخنان را گفت؟!

در حديث معروف ديگر چنين وارد شده است:

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله خالد بن وليد و اميرالمؤمنين عليه السلام را هر كدام را با لشكر جداگانه روانه يمن كردند و فرمودند: اگر دو لشكر با هم جمع شد، على فرمانده كل خواهد بود. دو لشكر با هم جمع شد و جنگى پيش آمد و مسلمين پيروز شدند و به غنائم واسيرانى صاحب شدند. اميرالمؤمنين عليه السلام كنيزى را از اسرا به عنوان خمس تصرف فرمود و با وى همبستر شد. خالد از اين داستان ناراحت شد وبريده را با شكايت از علم اميرالمؤمنين عليه السلام به نزد پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرستاد وپيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نسبت به شكايت بريده غضبناك شدند وفرمودند: از على شكايت مكن همانا على مولاى شما پس از من است وهمانا حق على از خمس بيشتر از اين‌هاست.[١] حاكم، ذهبى، البانى و شعيب ارنؤوط هر دو سند احمد را به شرط شيخين صحيح دانسته‌اند و اين حديث از اميرالمؤمنين عليه السلام و بريده روايت شده و چنان‌كه در فصل «تصرفات امام بخارى» اشاره شده، اين حديث داراى اسانيد فراوان است. و همچنين چنان‌كه در شرح حال و فصل «تصرفات امام بخارى» اشاره شد، بخارى اين حديث را ناقص روايت كرده است.[٢]

اين حديث از دو جهت به كذب بودن خبر مسور گواهى مى‌دهد.

١. داستان فوق از جهت زمانى در آخر عمر پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله اتفاق افتاده است و اگر خبر مسور صحت داشت قطعاً اميرالمؤمنين عليه السلام احتمال مى‌دادند كه شايد از گرفتن كنيز و به خصوص رابطه جنسى با وى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و حضرت زهرا عليها السلام ناراحت شوند و از چنين عملى قطعاً پرهيز مى‌كردند و اين‌كه بدون هيچ درنگى چنين عملى را انجام داده‌اند خود بر بى اساسى خبر مسور

[١] . مسند احمد، ج ٥، ص ٣٥٨، ح ٢٣٠١١ و ٢٣٠٦٢ و ٢٣٠٧٨؛ المستدرك على الصحيحين، ج ٢، ص ١٤١، ح ٢٥٨٩ وج ٣، ص ١١٩، ح ٤٥٧٨؛ مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١٢٧ و ١٢٨؛ فتح البارى ابن حجر، ج ٨، ص ٥٢؛ صحيحه البانى، ج ٤، ص ٢٤٩، ح ١٧٥٠.

[٢] . صحيح بخارى، كتاب المغازى، باب: بعث على بن ابى‌طالب، ج ٤، ص ١٥٨١، ح ٤٣٥٠.