امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٢٨٠ - حكم دشمنان اميرالمؤمنين عليه السلام در اسلام

حسن دانسته و ذهبى با او موافقت كرده است. اما اين موافقت ذهبى در تلخيصى كه در اختيار ما است وجود ندارد. پس وهابى‌ها آن را حذف كرده است.

قال النبى صلى الله عليه و آله:

و الّذى نفسى بيده لا يُبْغِضُنا أهل البيت أحدٌ إلَّا أدخله الله النّار؛[١]

رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمودند: قسم به ذاتى كه جانم در اختيار اوست، كسى ما اهل بيت را دشمن نمى‌دارد، مگر اينكه خداوند او را وارد جهنم مى‌كند. حاكم، ذهبى و البانى سند اين حديث را صحيح دانسته‌اند. البته موافقت ذهبى را از تلخيص مستدرك حذف كرده‌اند و شعيب ارنؤوط در «حاشيه سير اعلام النبلاء» از موافقت ذهبى در تصحيح اين خبر، خبر داده است.

و بالاخره رسول خدا صلى الله عليه و آله در حديث متواتر در روز غدير خم دستان مبارك اميرالمؤمنين عليه السلام را بالا برداشته فرمودند:

«اللهم وال من والاه وعاد من عاداه»؛[٢]

خدايا دوست بدار كسى را كه على را دوست دارد ودشمن بدار كسى را كه على را دشمن دارد.

اين حديث را بيش از سى نفر از صحابه‌[٣] با اين لفظ روايت كرده‌اند و قطعاً متواتر است و ابن عساكر آن‌را در جلد ٤٢ از ص ٢٠٥ تا ٢٣٦ با بيش از چهل سند روايت كرده است.

اين مقدار برخى از نمونه‌ها در حكم و جايگاه دشمنان اهل بيت عليهم السلام از ديدگاه اسلام است و همه ثابت مى‌كند كه دشمنان اميرالمؤمنين عليه السلام حتماً دشمن اسلام و خداوند متعال هستند و اگر ما ايمان به فرموده خداوند متعال و رسول خدا صلى الله عليه و آله داريم، چگونه مى‌توانيم از چنين افرادى دين و

[١] . صحيح اابن حبان، ج ١٥، ص ٤٣٥، ح ٦٩٧٨؛ المستدرك على الصحيحين حاكم، ج ٣، ص ١٦٢، ح ٤٧١٧، ج ٤، ص ٣٩٢، ح ٨٠٣٦؛ مسند بزار، ح ٣٣٤٨؛ تاريخ الاسلام ذهبى، ج ٣، ص ٥٩٠؛ سير اعلام النبلاء ذهبى، ج ٢، ص ١٢٣. صحيحه البانى، ج ٤، ص ٣٩٢، ح ٨٠٣٦.

[٢] . مسند احمد، ج ١، ص ١١٨ و ١٣٥ و ١٨٩ و ٢٤٢ و ٢٦٣، ج ٤، ص ٣٧٠، ج ٥، ص ٣٦٦ و ٣٧٠ و ٤٩٨، ج ٦، ص ٥١٠؛ سنن الكبرى نسائى، ج ٥، ص ١٣١ و ١٣٢ و ١٥٤، ح ٨٤٧٢ و ٨٤٧٣ و ٨٤٨٣؛ الاصابه ابن حجر، ج ١، ص ٣٠٥، ج ٢، ص ٤٠٨، ج ٤، ص ١٥٩؛ مجمع الزوائد هيثمى، ج ٩، ص ١٠٤ الى ١٠٨، با بيش از ١٨ سند؛ مصنف ابن ابى‌شيبه، ج ١٢، ص ٦٨، ح ١٢١٤١.

[٣] . كشف الخفاء عجلونى، ج ٢، ص ٢٧٤، ح ٢٥٩١.