امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٢١٣ - ١٥ عبد الله بن حبيب بن ربيعه ابوعبدالرحمن كوفى

فرموده باشد كه هر چه مى‌خواهيد انجام دهيد.

از اين حديث نيز علامت نصب و بغض او نسبت اميرالمؤمنين عليه السلام به روشنى استفاده مى‌شود مضافا بر اين‌كه در گذشته ثابت شد كه اهل سنت از برخى نواصب به عثمانى تعبير مى‌كرده‌اند.

حالا شما توجه كنيد كه بخارى چنين سخنانى را روايت كرده تا نوعى تنقيص در مورد اميرالمؤمنين عليه السلام را از زبان ديگران بيان كند، ولى به هيچ يك از اخبار پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در مورد جنگ‌هاى اميرالمؤمنين عليه السلام اشاره ندارد تا خواننده‌اش متوجه نشود كه جنگ با اميرالمؤمنين عليه السلام حكمش چيست.

پس اين سه خبر فوق ناصبى بودن او را ثابت مى‌كند و روشن مى‌شود كه او به دليل عدم تحمل عدالت اميرالمؤمنين عليه السلام كينه آن حضرت را به دل گرفته و چنين سخن و اشكال را متوجه آن حضرت كرده است و گرنه با آگاهى از جنگ آن حضرت در جمل، همراه آن حضرت در صفين حاضر نمى‌شد.

همچنين نقل چنين حديثى از تناقضات ديگر امام بخارى در صحيحش پرده بر مى‌دارد؛ زيرا او چنان‌كه خواهد آمد در رابطه با جنگ جمل حديث روايت كرده است به اين معنا كه هرگاه دو مسلمان براى جنگ رو در روى هم قرار گيرد قاتل و مقتول در جهنم خواهد بود و در جنگ‌هاى جمل و صفين همراه اميرالمؤمنين عليه السلام اهل بدر فراوان بودند. حالا كدام يكى از اين دو صحيح است؟ اين‌ها اهل جهنم هستند و يا هر چه بكنند بخشيده شده است!

نشانه دروغگويى او:

عن أبى عبد الرحمن: صمت لله ثمانين رمضان؛[١] او مى‌گويد: هشتاد رمضان را براى خدا روزه گرفتم. اين سخن دروغگويى او را ثابت مى‌كند؛ زيرا او از صحابه‌

[١] . طبقات الكبرى، ج ٦، ص ١٧٥. تاريخ الصغير بخارى، ج ١، ص ١٨٧. تهذيب التهذيب ابن حجر، ج ٥، ص ١٦١، رقم ٣١٧. سير اعلام النبلاء ذهبى، ج ٤، ص ٢٧١، رقم ٩٧.