امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ١٩٨ - پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و نماز بر رهبر منافقين

اين تناقضات در حالى است كه در متن اكثر و يا كل اين اخبار مى‌گويند: بعد از آن‌كه حضرت صلى الله عليه و آله بر ابن ابى نماز خواند آيه‌ى نهى از نماز نازل شد.

چگونه امكان دارد كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله با وجود خبر خداوند متعال بر عدم آمورزش او اصرار بر استغفار و بخشيده شدن وى كنند. اين نسبت ناروا و توهين بزرگى است بر پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله. علما و محدثين اهل سنت بر بى‌اساسى اين اخبار تأكيد كرده‌اند. البته اين اخبار با واقعيت‌ها و احاديث ديگر مخالف است كه ما ديگر به ذكر آن‌ها نمى‌پردازيم. حالا ما تنها به ذكر نظرات محدثين اهل سنت و برخى نكات مهم در مورد اين خبر اكتفا مى‌كنيم.

اما بررسى اين خبر: اولا: ابن حجر در شرح اين حديث مى‌گويد:

جماعتى از بزرگان با وجود كثرت طرق اين حديث، و اتفاق شيخين و ديگران بر تصحيح آن، بر طعن به صحت اين حديث پرداخته‌اند، و اين مى‌رساند كه منكران صحت اين خبر، نسبت به حديث معرفت ندارند و از طرق آن آگاه نيستند. ابن منير گفته است: معناى آيه قدم‌ها را لغزانيده است تا جايى كه قاضى ابوبكر صحت اين خبر را انكار كرده و گفته است: قبول اين حديث جائز نيست و صحيح هم نيست كه پيامبر صلى الله عليه و آله چنين سخنان را فرموده باشد. لفظ قاضى ابوبكر باقلانى در كتاب «التقريب» اين است: اين حديث از اخبار آحاد است كه ثبوتش معلوم نيست. امام حرمين در «مختصرش» گفته است: اين حديث در صحيح وارد نشده است. و در «البرهان» گفته است: اين خبر را اهل حديث صحيح نمى‌دانند. غزالى در «المستصفى» گفته است: دلائل روشن ثابت مى‌كند كه اين حديث صحيح نيست. داودى شارح حديث گفته است: اين خبر محفوظ نيست.[١]

ثانيا: طحاوى بعد از نقل اين حديث با سند و لفظ ابن عمر مى‌گويد: در حديث ابن عمر اين سخن عمر كه به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: «آيا براى او نماز مى‌خوانى، همانا خداوند تو

[١] . فتح البارى ابن حجر، ج ٨، ص ٢٥٥.