امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ١٩٥ - تناقض چهارم بخارى با اعتراف به واقعيت در نزول حجاب

به ايام ازدواج حضرت صلى الله عليه و آله با زينب معرفى مى‌كند تنها در صحيح بخارى، ابومجلز، ابوقلابه، عبدالعزيز بن صهيب، ابوعثمان، حميد و زهرى از انس روايت كرده‌اند. ثانياً: شما اگر آيه‌اى حجاب را با اين داستان در كنار هم قرار دهيد، كاملًا آيه‌اى شريفه قرآن اين داستان را تأييد مى‌كند. ثالثاً: چگونه بخارى تمام اين داستان‌ها را كه متناقض هم‌اند به عنوان اخبار صحيح روايت كرده و توجه به تناقض واضح آن‌ها نكرده است. با اين وجود بخارى ادعا مى‌كند كه هر چه در اين كتاب قرار داده، صحيح و بين او و خداوند متعال حجت است!

پس با اين بيان روشن مى‌شود كه دروغ‌بافان ماهر براى عمر بن خطاب چنين اكاذيب را بافته‌اند. همچنين ديگر موافقات عمر بن خطاب نيز داستانشان شبيه همين داستان است و آثار وضع در آن‌ها نيز خيلى روشن است كه از جمله آن، حديث ذيل است:

عن أنس قال: قال عمر: وافقت ربي في ثلاث فقلت: يا رسول الله، لو اتخذنا من مقام إبراهيم مصلى فأنزلت‌ وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهِيمَ مُصَلًّى‌. وآية الحجاب قلت: يا رسول الله، لو أمرت نساءك أن يحتجبن فإنه يكلمهن البر والفاجر فنزلت آية الحجاب واجتمع نساء النبي صلى الله عليه و آله في الغيرة عليه فقلت لهن: عسى ربه إن طلقكن أن يبدله أزواجا خيرا منكن فأنزلت هذه الآية؛[١] در اين خبر بخارى، گويا سه موضوع را عمر بن خطاب خواست انجام شود كه خداوند متعال نيز براى موافقت با او طبق خواسته‌هاى او آيات نازل فرمود كه يكى از آن‌ها مسأله‌اى حجاب است. مسلم اين خبر را از ابن عمر و او از پدرش نقل كرده است.

[١] . صحيح بخارى، كتاب الصلاة، باب: ما جاء في القبلة، ج ١، ص ١٥٧، ح ٤٠٢؛ صحيح مسلم، كتاب فضائل الصحابة، باب من فضائل عمر، ج ٤، ص ١٨٦٥، ح ٢٣٩٩.