امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ١٧١ - اميرالمؤمنين عليه السلام و نفرين ابوموسى

گفته است: اما ابوموسى، على در قنوت نماز او و معاويه و عمرو و ابواعور را لعنت مى‌كرد.

عبد الرحمن بن معقل قال: صليت مع على صلاة الغداة قال: فقنت فقال فى قنوته: اللهم عليك بمعاوية وأشياعه و عمرو بن العاص وأشياعه وأبا السلمى وأشياعيه وعبد الله بن قيس (ابوموسى) وأشياعه؛[١] عبدالرحمن بن معقل مى‌گويد: نماز صبح را با على عليه السلام خواندم و او در قنوتش اين‌گونه دعا و نفرين نمود: خدايا، معاويه و پيروانش و عمرو بن عاص و پيروانش و ابوسلمى و پيروانش و ابوموسى اشعرى و پيروانش را نفرين و از رحمتت دور فرما.

رجال سند ابن ابى‌شيبه همگى بدون خلاف ثقه و از رجال صحاح سته هستند جز عبدالرحمن بن معقل كه از رجال ابوداود است و از صحابه نيز خوانده شده است و رجال فسوى جز ابن معقل همگى غير رجال ابن ابوشيبه بوده و همگى ثقه و از رجال صحاح هستند.

عن عمرو قال: بلغنى أن أباموسى كتب إلى علي: بلغنى انك تقنت (تلعنني) فى صلاة الفجر تدعو علي ويؤمن خلفك الجاهلون وقد قال الله عز وجل: إنى أعظك أن تكون من الجاهلين؛[٢] عمرو بن مره مى‌گويد: به من خبر رسيد كه ابوموسى به على نامه نوشت و گفت: به من خبر رسيد كه تو در قنوت نماز مرا لعن مى‌كنى و نماز گزاران نيز آمين مى‌گويند و خداوند مى‌فرماند: «من تو را نصيحت مى‌كنم از اين‌كه از جمله جاهلين باشى.»

بايد دقت داشته باشيم كه اين عمل اميرالمؤمنين عليه السلام برگرفته از سيره مسلم پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله است كه در موارد حساس در قنوت نماز برخى از سران مشركين را با ذكر نام‌

[١] . مصنف ابن ابى‌شيبه، ج ٢، ص ٢١٦، ح ٧٠٥٠، باب في تسمية الرجل في القنوت؛ المعرفة والتاريخ فسوى، ج ١، ص ٤٠٩؛ كنز العمال، ج ٨، ص ٨٢، ح ٢١٩٨٩.

[٢] . السنة عبدالله، ج ٢، ص ٥٥١، رقم ١٢٨٧ شهر نهج البلاغه، ج ٢، ص ٢٦٠ از ابن ديزيل كه ذهبى در مورد او مى‌گويد: امام حافظ ثقه؛ سير اعلام النبلاء، ج ١٣، رقم ١٠٧.