امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ١٥٧ - برخى اخبار ديگر مغيره

عبدالرحمن گفت:

... يا أبا محمد قد أصبت إذ بايعت عثمان وقال لعثمان لو بايع عبدالرحمن غيرك ما رضينا. فقال عبدالرحمن: كذبت يا أعور لو بايعت غيره لبايعته ولقلت هذه المقالة؛[١] اى ابا محمد، كار خوبى كردى وقتى به عثمان بيعت كردى و به عثمان گفت: اگر عبدالرحمن به غير تو بيعت مى‌كرد، راضى نمى‌شديم. عبدالرحمن گفت: دروغ مى‌گويى اى يك چشم! اگر به غير او بيعت مى‌كردم حتماً با او بيعت مى‌كردى و همين سخن را به او نيز مى‌گفتى. اين خبر سه سند صحيح دارد، چنان‌كه مفصل در اين نوشتار ذكر شده است.

فلما شغل علي ومعاوية فلم يبعثوا إلى الموسم أحدا جاء المغيرة فصلى بالناس ودعا لمعاوية؛[٢] زمانى كه بين على و معاويه جنگ شروع شد نماينده به حج نفرستادند، پس مغيره آمد و به مردم نماز خواند و مردم را به سوى معاويه فرا مى‌خواند.

عن الشعبي: سمعت قبيصة بن جابر يقول: صحبت المغيرة بن شعبة فلو أن مدينة لها ثمانية أبواب لا يخرج من باب منها إلا بمكر لخرج من أبوابها كلها؛[٣] قبيصه مى‌گويد: با مغيره همراهى كردم و اگر مدينه هشت باب داشته باشد و مغيره جز با حيله از آن خارج نمى‌توانسته باشد، از همه آن درها با حيله خارج خواهد شد.

البته بايد توجه داشته باشيم كه معاويه و عمرو بن عاص نيز در خدعه خيلى جلوتر از مغيره بوده‌اند، گرچه ما نمونه‌اى از فريبكارى آن‌ها را ذكر نكرديم.

اين در حالى است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده‌اند:

[١] . تاريخ المدينه ابن شبة، ج ٣، ص ٩٢٥؛ تاريخ طبرى، ج ٣، ص ٢٩٢؛ العقد الفريد، ج ٤، ص ٢٧٨.

[٢] . تاريخ ابن عساكر، ج ٦٠، ص ٤٣؛ تاريخ الاسلام؛ سير أعلام النبلاء، ج ٣، ص ٢٩، رقم ٧.

[٣] . سير أعلام النبلاء، ج ٣، ص ٢٩، رقم ٧؛ تهذيب التهذيب، ج ١٠، ص ٢٣٥، رقم ٤٧٣؛ الاصابه، ج ٦، ص ١٥٦، رقم ٨١٩٧.